"Ben yaşıyorum. Dünya yüzün.
Bütün sesler sesinin sabahı.
Ayrılık yeni evimiz.
Acıdan ve sevgiden
Var olmuş güzelliğiz biz
Ölüm ne ki
Otların, böceklerin, puhu kuşlarının
Yaşama şarkısıyız."
"Neredeyse hiç dışarı çıkmıyoruz. Bizi sokağa çıkaracak bir heyecanımız kalmadı. Dünya gittikçe büyüyen bir tedirginliğe dönüştü. Belki de yaşama korkusu. Aslına bakarsanız korkudan öte bir durum. Vazgeçme. Kabullenme. Kimsenin görmediği bir kırılma. Sessiz bir üşüme."