Çırpınıp İçinde Döndüğümüz Dünya…Edebiyat & Roman
Merhabalar sevgili okurlar umarım iyisinizdir :)
Şükrü Erbaş… Şükrü Erbaş diyince akan sular duruyor… Eğer şiir seviyorsanız muhakkak rastlamışsınızdır kendisine. Eğer okumadıysanız ya listenizdedir ya da herhangi bir dörtlüğüne denk gelmişsinizdir. Şiirleri hayatın içindeki her şeyi içerir. Acıyı, sevgiyi, korkuyu, umudu ve bunun gibi duyguları yaşanmışlıklarıyla harmanlayarak önümüze sunar. Fakat bugün ele alacağımız bu kitap bir şiir kitabından çok fazlası. Benim gözümde bir başyapıt oldu açıkçası.
Muhakkak deneme kitapları okumuşsunuzdur. Ben kendim bir 
Albert Camus hayranı olarak deneme kitaplarını okumaktan çokça keyif almaktayım. Çünkü yazarlar denemelerinde tecrübeleri doğrultusunda savundukları düşüncelerini çokça güzel aşılar. Bunu yaparken bazen anılarıyla, bazen de oluşturdukları hikayelerle yaparlar. Bundan bahsetme sebebim Camu’dan sonra başka bir deneme kitabını uzun süredir bu kadar çok beğenmemiş olmamdır. Açıkçası bir Türk şairin elinden böyle bir ustaca eser çıkması hem beni gururlandırdı hem de duygulandırdı. Kendisiyle fuarda tanıştığım zaman anlamıştım farklı bir ruha, farklı bir yapıya, ve güzel bir karaktere sahip olduğunu.
“Uzatma artık anlat bize kitabın içeriğinden bir şeyler.” Dediğinizi duyar gibiyim. Şükrü Erbaş bu eserinde kendi yaşanmışlıkları ve felsefik yaklaşımlarla; toplumsal problemleri (hem geçmiş, hem günümüzdeki), duyguları, aşkı, sevgiyi, şiiri, dillerin edebiyatlarını, ilham aldığı şairleri, ırkçılığı ve bunun gibi bir çok konuda çokça sağlam denemeler sunuyor. Okudukça daha da hayran kaldım kendisine diyebilirim. Özellikle kitabın sonundaki soru cevap kısmında verdiği cevaplarda çok hoş hissetmeme sebep oldu diyebilirim. Okumadıysanız veyahut herhangi bir şiir kitabını ya da şiirini okuduysanız, bir fırsat vermenizi kesinlikle
Albert Camus hayranı olarak deneme kitaplarını okumaktan çokça keyif almaktayım. Çünkü yazarlar denemelerinde tecrübeleri doğrultusunda savundukları düşüncelerini çokça güzel aşılar. Bunu yaparken bazen anılarıyla, bazen de oluşturdukları hikayelerle yaparlar. Bundan bahsetme sebebim Camu’dan sonra başka bir deneme kitabını uzun süredir bu kadar çok beğenmemiş olmamdır. Açıkçası bir Türk şairin elinden böyle bir ustaca eser çıkması hem beni gururlandırdı hem de duygulandırdı. Kendisiyle fuarda tanıştığım zaman anlamıştım farklı bir ruha, farklı bir yapıya, ve güzel bir karaktere sahip olduğunu.
“Uzatma artık anlat bize kitabın içeriğinden bir şeyler.” Dediğinizi duyar gibiyim. Şükrü Erbaş bu eserinde kendi yaşanmışlıkları ve felsefik yaklaşımlarla; toplumsal problemleri (hem geçmiş, hem günümüzdeki), duyguları, aşkı, sevgiyi, şiiri, dillerin edebiyatlarını, ilham aldığı şairleri, ırkçılığı ve bunun gibi bir çok konuda çokça sağlam denemeler sunuyor. Okudukça daha da hayran kaldım kendisine diyebilirim. Özellikle kitabın sonundaki soru cevap kısmında verdiği cevaplarda çok hoş hissetmeme sebep oldu diyebilirim. Okumadıysanız veyahut herhangi bir şiir kitabını ya da şiirini okuduysanız, bir fırsat vermenizi kesinlikle
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Masal deyip geçmeyin bu çok başka...Edebiyat
Merhabalar sevgili okurlar. Okumayı seven herkese selam olsun :)
Öncelikle belirtmek isterim ki bu benim Ahmet Ümit'in okuduğum ilk eseri. Fakat benim üzerimde öyle bir etki bıraktı ki, böylesine güzel bir kitaba inceleme yazmazsam ayıp ederim diye düşünüp yazmak istedim. Kitabın en çok hoşuma giden özelliklerinden biri Ahmet Ümit'in bu masalları çocukluğunda annesinden dinlemiş ve bu masallarla büyümüş olması. Zaten kitabı yazmaya başlama nedeni annesinin ziyaretine gittiğinde yıllar sonra tekrardan bu masalları dinleyip güzelce etkilenişi...
"Tamam çok uzattın biraz içeriğinden bahset!" dediğinizi duyar gibiyim. Kitabımız adından da anlaşılacağı gibi iç içe masallardan oluşuyor. Zamanın birinde çok kibirli bir padişahımız var ve bu padişah o kadar kibirli ki her yaptığı iyiliği oturup çevresine anlatıyor. Bir gün kendisinin en cömert adam olduğunu savunması üzerine çocukluk arkadaşı olan veziri ona karşı çıkarak en cömert adamın başka bir yerde yaşayan kör bir adam olduğunu dile getiriyor. Ve bunun üzerine padişahla beraber bir geziye çıkıyorlar. Kör adamı bulduklarında bakıyorlar ki ensesine vurdurup altın dağıtıyor insanlara. Hikayesini öğrenmek istiyorlar fakat kör adam onlardan bir istekte bulunuyor ve işte burada başlıyor olayların ilerleyişi...
Kör adam, yakınlarda bir kuyumcu olduğunu her gün yumurta şeklinde bir altını açık arttırma ile satışa çıkarıp sonunda en çok para veren kişiye hakaret edip. Altından yumurtayı toz haline getirip, insanların üzerine serptiğini söylüyor. Ve bunun sebebini öğrendikleri takdirde kendi hikayesini anlatacağını dile getiriyor.
Bunun üzerine vezir ve padişah kuyumcu adamı buluyor ve hikayesini soruyorlar fakat kuyumcu da bir benzerini yaparak yakınlarda işini çok iyi yapan bir demirci olduğunu ve onun hikayesini öğrendikleri
Hepimizin gireceği bir karış toprak değil mi?Edebiyat
Merhabalar sevgili okurlar nasılsınız iyi misiniz? Umarım afiyettesinizdir.
Öncelikle Kitabımız 5 farklı çarpıcı ölüm hikayesi ile baş başa bırakıyor bizi. Bu ölüm hikayelerinin ise her birinin birbirinden farklı özellikleri var. Örneğin; birisi esnaf bir çifti hedef alırken bir diğeri köylü sınıfını, diğer bir başkası yoksulluk içerisinde çırpınan bir aileyi hedef alırken bir diğeri burjuva sınıfını hedef alıyor.
"Pekala anladık fakat bu farklı sınıfların hedef alınmasının sebebi ne yahu?" dediğinizi duyar gibiyim. Aslında bu sınıfların her birinin ayrı bir şekilde işlenmesinin sebebini, toplumsal ve ekonomik koşulların ölümü nasıl şekillendirdiği ve ailenin, dostların, eşin, çocukların bu olaylar karşısında nasıl tepki verdiklerini veyahut verebileceklerini insanlara açıkca göstermek olarak yorumlayabiliriz. En azından ben öyle düşünmekteyim.
"Tamam çok güzel burayı da anladık. Eee örneğin yok mudur?" diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Elbette var hikayelerde beni en çok vuran 4. ve 5. hikayelerden spoiler vermeden bir iki örnek vermeye çalışacağım sizlere.
4. Hikayemizde çekirdek bir aile ele alınmış. Ailenin annesi bir çamaşırcı, babası ise bir duvar işçisi fakat kış sebebiyle buz kırma işinde çalışıyor. Kış sebebiyle bir gün çocukları ciğer iltihaplanmasına yakalanıyor. Maddi yetersizlik ve zamanında gelmeyen yardımlardan ötürü malesef çocuğun vefatı ile sonuçlanıyor süreç. Durun durun buraya kadar normal demeyin hemen. Asıl burdan sonrası çok felaket bir şekil alıyor. Tam çocuk vefat ettiğinde yardım geliyor. Aile o kadar boşvermişliğe vuruyor ki çocuğun vefatını bildirmeyi bile unutuyorlar. Defnedene kadar içip yiyip eğleniyorlar cesedin başında. Ve zaman zaman orada olduğunu unutuyorlar.
Kitabı okurken kah şok olacağınız kah şaşırmayacağınız olaylar ile
Merhabalar sevgili okurlar. Her şeyden önce belirtmek isterim ki bu benim ilk inceleme paylaşımım olacak, o yüzden sürçü lisan edersem affola.
Palto'nun, gerek feodalizme tepki olarak yazıldığından, gerek dönemin rusyasını sağlam bir şekilde eleştirdiğinden dolayı her okur tarafından okunması gerektiğini düşünmekteyim. Sonu ilginç bir şekilde fantastik bir biçimde yazılmış ve bunu asla beklemiyordum bu kitaptan. Muhtemelen okuyanlar ne demek istediğimi anlamıştır diye düşünüyorum.
Yazım diliyle alakalı da eklemek istediğim birkaç şey var. Öncelikle rus edebiyatının birçok yazarında olduğu gibi Gogol'un bu kitabında da zengin betimlemeler bulunmakta. Fakat uzunca cümleleriyle bana Victor Hugo'yu da anımsatmadı değil.
Herkes'e keyifli okumalar dilerim, saygılarımla.
