Kitabı bitirdikten sonra bile üzerinde günlerce düşündüğüm şahane bir eser. İnsanların çocukluklarına dair bir şeyler dinlediğimde artık eskisi gibi düşünemiyorum. Tamamiyle düşünce sistemimin değişmesini sağladı.
Psikiyatr Dr. Bruce Perry ve gazeteci Maia Szalavitz tarafından kaleme alınmış, travmatik geçmişe sahip 10 çocuğun hayatını özetliyor. Kitap bilgi bombardımanı. Travmaların etkileri, ileriki hayata nasıl yansıdığı, çocukluk döneminin önemi, beynin muazzam işleyişi ve gelişimi gibi tüm bilimsel bilgileri basitçe anlatıyor. 456 sayfalık bu kitap hakkında saatlerce konuşabilirim, bu satırlar asla yeterli olmayacak. Çocuk gelişimi ve insan psikolojisi öğrenmek istediğim, meraklı olduğum ve çok önem verdiğim şeyler olduğu için kitaptan ekstra etkilendim.
Çocukluk döneminde travmatik olaylar yaşandığında, ‘Büyüyünce unutur zaten’ algısının korkunç yanlışlığını anlatıyor Dr. Perry. Beynin tüm gelişiminin %80’i (yanlış hatırlamıyorsam) ilk 3 yılda tamamlanıyormuş. İlk bir yıl beyin sapının gelişimi için çok önemliymiş bu yüzden yaşanan travmalar sonucunda oluşan tahribat fark edilmez ve tedavi edilmezse yetişkin dönemde problemli bireyler oluşmasına sebep olurmuş.
Cinsel istismara uğrayan, tarikat içerisinde büyüyen, ailesi tarafından ihmal edilen çocukları anlatıyor. Kimisi erken yaşta tedavi edildiği için hayatı kurtulurken kimileri ya kendine ya da topluma zararlı bireyler olup çıkıyorlar. Kitabın son 100 sayfası 10 sene sonra yazılmış, tüm vakalar hakkında tekrar bir değerlendirme yapılıyor. Aynı zamanda öğretmenler, sosyal hizmetlerde çalışan personeller ve çocuklarla iletişim kuran herkes için de kitap sonunda travmatik bir çocukla sağlıklı iletişime geçebilmek için soru-cevap bölümü bulunmakta.
Aşırı eğitici bir kitap. Bazı bölümlerde insan kendinden ya da