“Ne zaman vaktin var?” dedi,
Her zaman.
Ona bu sözü söylemedim tabii, her zaman vakti olanlara saygı duyulmaz.
Yani sen elmayı seviyorsun diye,
elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahir’i Zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi,
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?
Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da,
Hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.
Olur ya, belki bir gün tam senin gibi hissederim, senin heyecanların benim heyecanlarım olur; o zaman seni bütünüyle yaşarım kim bilir?
