gözde
@gozdekers
11 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kaypak Kenan!
Bütün kitabı suratımdaki hoşnutsuzluk ve tiksinmeyle karışık ifadeyle okudum. Bir tane mi tutunacak karakter olmaz hepsinden nefret ettim hele kaypak Kenan’ı tarif edecek cümlem yok tiksindim resmen. En keyif aldığım yer meyhanedeki işçilerin toplaşıp Kenan’ı dövdüğü yerdi siz gerisini anlayın.
İğrenç bi insandı Kenan gerçekten iğrenç onun kafasından geçenleri okudukça rahatsız oldum okumaktan bir yandan da bırakamadım kitabı bir an önce bitsin istedim. Aktı gitti 750 sayfa sırf bu yüzden 6 puan verdim. Kitap okuma alışkanlığımı yeniden edinmeye çalıştığım bu zamanlarda 750 sayfayı bu kadar çabuk bana okuttuğu için 6 puan.
Günsel’i ayrı sevmedim Nermin beni benden aldı gitti zaten delirdim. Hofff katlanması zor bir okuma oldu bir yandan. Yine de yazarı (naçizane) kutluyorum ki böyle vasıfsız karakterin başrolde olduğu bir kitabı 750 sayfa boyunca okuttu bize ne deyim buna helal olsun.
Sonlara doğru Günsel’in Kenan’a sorduğu “sen nesin?” sorusu çok yerindeydi. Ne eş olabildi Kenan ne sevgili ne baba ne bir dost hiçbir şey olamadı. Daha sayfalarca anlatırım Kenan’a öfkemi ama spoiler vermek istemiyorum bir yandan.
(Yalnız kitap boyunca ne güzel içtiler şimdi biz öyle içmeye kalksak binlerce lira hesap öderiz sırtımız doğrulmaz)
Sebebi neydi ki?
Kitaba dair pek çok yorumu öncesinde okuyup başladım siyah ile beyaz gibi keskin yorumlardı hepsi ya çok sevilmiş ya hiç sevilmemiş yani. Açıkçası ben gri kaldım.
Büyülü gerçekçilik ile bu kitapla tanıştım ve oldukça keyif aldım ancak sanırım karakterden ziyade hikayeye odaklı bir kitabı ilk defa okudum. Yani hiçbir karakterin derinliği yok kitapta ama bir yandan sürekli bir şeyler oluyor hep yeni olaylar mevcut. Kuşaklar boyu Aureliano’ların içe kapanık ve meraklı, Jose Arcadio’ların da girişken olduğundan başka hiçbir karaktere dair bir şey öğrenemedik.
Olayların neden olduğunu, karakterlerin bu kararları neye göre verdiğini hiç anlayamadık. Sürekli bir şeyler oldu ve biz kabul edip yola devam ettik. Bunca olay bunca karakterden geriye aklımda ne kalır bir ay sonra derseniz hiçbir fikrim yok. Bu demek değil ki kitap kötü ama merkezde bir hikaye var mıydı yoksa öyle olup biten şeyleri mi okuduk sadece çözümleyemedim.
Her 5-10 sayfada bir yeni karakter çıktı, o karakter nedensizce bir şeyler yaptı ve kitap böyle böyle devam etti. Sanırım ben derinlikli yaratılan karakterleri ve sebep sonuç ilişkisi görmeyi seviyorum mantıklı olmak zorunda değil ama neden sorusuna cevap almak istiyorum o yüzden bu kitaba biraz mesafeli kaldım. Çünkü olan bir çok şeyin sebebini hiç anlayamadım
çoğunluğun seçimi yanılgısıEdebiyat
Okuduğum sanırım ikinci Livaneli kitabı. Çok güzel bir konu, çok sağlam mesajlar ancak anlatıcıyı amatör bir yazar olarak seçmesini çok sevmedim. Yani bu mesajların böyle sade bir dille verilmesi belki bu kitabın daha fazla okunmasının veya anlaşılmasının önünü açtıysa da beni biraz kör göze parmak sokması nedeniyle irrite etmedi desem yalan olur.
Ancak anlatılan her şey o kadar tanıdık ve bilindikti ki yani diktatörlüğün nasıl olup da birden bire değil yavaşça geldiğini güzel anlatmış Livaneli. Çoğunluğun seçiminin yani demokrasinin ne kadar yanıltıcı olabileceğini çok yalın ve basit bir dille anlatmış. Sevdim mi ben sevdim ama anlatıcının amatör yazar olmasından hoşlanmadım bir de sanırım anlatıcının korkaklığından oldukça rahatsız oldum. Yaşar Kemal kitabın ön sözünde Livaneli’nin bu kitabıyla “büyük kapıdan” geçtiğini söylemiş, okuyunca bir beklentim yükseldi ama bana pek büyük kapıdan geçtirecek bir roman gibi de gelmedi şahsen.
Yazar’ın bir cümlesiyle bitireyim madem:
“Bir yerde kötülük varsa, oradaki herkes biraz suçludur.”
Bayıldım
Göğsüme öküz oturdu resmen 102 sayfayla ciğerlerimi deldi. Kör ve İhtiyar size bir kez sarılabilseydim keşke. İhtiyarın iradesini ve inadını, Kör’ün de sadakatini kolay kolay unutacağımı sanmıyorum.
Erdem Kurtuldu sen müthiş bir çevirmenmişsin bundan sonra sıkı takipçinim.
Kundera’ya nerden başlanır?Edebiyat
Kundera’ya nerden başlanıra dair yaptığım araştırmalardaki okur yorumlarına göre bu kitabı seçip “Varolmanın Dayanılmaz Hafifliğini” sonraki tarihe erteledim. Artık beklentim mi fazla yükseldi yorumları okuyunca bilemiyorum amaok etkilendiğim bir kitap olmadı ne yazık ki. Ağır okumalar yaptıktan sonra yorulmadan güzel bir şeyler okumak isteyenler için güzel bir kitap ama kimseye mutlaka oku diyeceğimi sanmıyorum. Yine de yazarın diğer kitaplarını okuyacağım tarzına hakim olabilmek adına. Çok akıcı, sade bir dil kullanıyor ama herkes sever mi emin değilim. Öykülerle arası çok iyi olan biri olmama rağmen öykücülüğünün beni etkilediğini düşünmüyorum. Romanları için ise şansımı deneyeceğim.