Bu özgüven eksikliği öyle bir hal alır ki kendi yaşamımız hakkındaki kararların tercihlerin yanlış ve yetersiz olduğuna dolayısıyla geleceğimizi kontrol edemeyeceğimiz hissine kapılırız.
Şunu bilmelisin ki özgürlüğünden vazgeçmek için pek heveslidir insan. Bu insanın kendini aciz ve yetersiz görmesi durumu kişiyi değişmekten de alıkoyar. Gerçeklerle yüzleşemez. Çoğu insan emniyette olabilmek, onay alabilmek, statüsünü kaybetmemek için özgürlüğünü başkalarına ipotek eder. Zayıf ve yaralı kişiliğinin bozulan imajını tamiri için birine ihtiyaç duyar. Başkalarının övgülerinden, eleştirilerinden bağımsız olabilmek halen üstesinden gelemediğimiz önemli bir sorun.
Şimdi, önce ben demeyi öğrenmek zorundasın. Yanlış anlama, önce ben demek, hep ben demek değildir. Bu kendi ihtiyaçlarına öncelik tanımak demektir.