selim koç
@grabowski
31 Mart irtica olayının düzenlenmesinde Đngiltere'nin ön planda rol oynadığını göstermeli için
olayın yerli tertipçilerinin kimliklerine göz atmak dahi yeterlidir. Taskısla'da baslayan askerî
ayaklanmanın lideri Hamdi Çavustur. Abdülhamit'in hatıratından öğrenmekteyiz ki, bu Hamdi
Çavusu bulan ve besleyen Đngilizci Kâmil Pasanın Đngilizci oğlu Kâmil Pasazade Sait Pasa ile
Đngilizlerin adamı olduğunu daha önce gördüğümüz Đsmail Kemal'dir. Abdülhamit, 31 Mart'ı
yorumlarken sunları söylemektedir: Kâmil Pasanın mahdumu, bu esnada en çok çalısıyordu.
Đsmail Kemal Beyle diğer gayr-i memnunlar da Sait Pasa ile beraberdiler. Asker arasında
büyük bir nifak atıldığını haber aldım. Adamlarımın tahkik ve teminlerine göre, en evvel
hareket eden birkaç asker imis. Bunları iğva eden (azdıran), Hamdi Çavus adlı bir Arnavud'u
bulan ve para veren de Kâmil Pasazade Sait Pasa idi. Hüseyin Cahit de, hatıralarında,
Đngilizlerin aleti Kâmil Pasazade Sait Pasanın, ayaklanmanın hazırlanmasında önemli rol
oynadığı belirtilmektedir:
Bizde, boyun eğen çocuk iyi bir çocuktur. Övgüye değer bir
öğrenci, öğretmenleri ve okul yönetmeliği karşısında söz dinleyen
ve boyun eğen tavrıyla (eh, körü körüne itaat" değil, "eleştirici"
boyun eğme anlamında elbette, değil mi ya!) dikkati çeker. Yasalar
ve polis karşısında boyun eğmek de, iyi bir yurttaşın tabii ki
ilk görevidir. Fabrikadaki çırağın boyun eğmesi, sınavı kazanabilmesi
için ilk şarttır.
Emek-sermaye ilişkisi üzerinde kafa yormanın ortaya çıkardığı
politik ideal kuşkusuz, emekçilerin kendi zamanlarını, kendi emek
süreçlerini ve kendi ürünlerini kolektif olarak denetlemelerini mümkün
kılacak organizasyonlar aracılığıyla sermayenin emek piyasasında
ve işyerinde emek üzerinde kurduğu tahakkümün kaldırılmasıdır.
Bu ideal gerçekleştiğinde başkaları için toplumsal emek ortadan kalkmaz
ama yabancılaşmış toplumsal emek son bulur.
Kaldı ki, soğuk savaş başladığında Türkiye'yi S.S.C.B/ne karşı güçlendirmek, A.B.D.'nin kendi ulusal çıkan gereği idi. Türkiye'nin o günkü yöneticileri ise, Amerikan yardımım bir lütuf gibi karşıladılar. Kafalarında yarattıkları o Amerika düşü de bu yanlış değerlendirmeye eklenince, sonuç, Türkiye'nin giderek bağımsızlığım yitirmesi ve sömürgeleşme sürecine girmesi oldu.
“On iki yıl kendimin demircisi
idim. Beş yıl kalbimin aynası oldum. Bir yıl müddetle
nefsimle kalbim arasında gözcülük ettim. O vakit
beni dıştan saran bir Şirk zünnârı keşfettim ve bunu
kesmek için de on iki yıl çalıştım. Sonra da içimde bir
zünnar keşf ettim ve onu da kesmek için beş yıl çalıştım.
Nihayet bir ilhama mazhar oldum ki yaratıklara
baktığımda onların benim için birer cansız ceset
olduklarım gördüm ve cansız secetler üzerine dört
tekbîr aldım ve bütün yaratıklar âlemini gömdüm;
artık, o, benim için yoktur”
bayezit bistami
