selim koç
@grabowski
"Eh işte, bazen fena halde yiyeceğe sıkışırız. Siz de bilirsiniz ki bizimki
gibi sıcak bir iklimde çoğu kez bir ruhu iki üç saatten fazla canlı tutmanın
olanağı yoktur; ölümden sonra hemen salamuraya yatırılmazsa
( salamura ruh da hiç hoş değildir) nasıl diyeyim, kokarlar anlıyorsunuz,
değil mi? Ruhlar bize alışılmış yollardan gönderilirse her zaman kokuşmalarından
korkulmalıdır."
görüyorum Atlantiğin üstündeyiz
içimde bir garipseme
büyük toprağımdan ilk kopuşum bu
çizgi köpük içinde
Okyanus'ta pupa yelken kalyonlar yüzüyor kendilerinden iri yel güllerinin
ve deniz kızlarının arasında ve ceylan derisine çizilmiş hartaların
uzaklara çağırışı karışıyor içimdeki garipsemeye
Fransız devrimciler demokrat degil, cumhuriyetçiydiler —bu terimin etkin,
siddetli anlamında, yoksa bugünkü mutabakata dayalı süphe götürür
anlamında degil, yani en sagdan en sola ‘cumhuriyetçi paktta’ ifade bulan
anlamdan yoksun bir terim olarak kullanılısındaki gibi degil. Devrimciler
‘yolsuzluk’ sözcügü ile hükümet gücünün hususi çıkarlara hizmet eden is
taleplerine ve kanaatlere esir edilmesi pratigine isaret etmislerdi. Bugün biz
—hatta ekonomik krizle birlikte iyice— bir hükümetin birincil hedeflerinin
ekonomik büyüme, yasam standartları, pazarda bolluk, yükselen hisse senetleri,
kapitalin akısı ve zenginlerin daimi refahı olduguna öyle ikna olmusuz
ki, devrimcilerin ‘yolsuzluk’ sözcügünden ne kastetmis olduklarını anlamıyoruz
aslında.
bir eşitlik felsefesi,alain badiou
Otman Baba gerçek velilerin insanlardan gizli kaldığında da ısrar eder, bu görüşün
kanıtı olarak da Kur'an-dışı ünlü "Benim dostlarım Benim çadırlarım altındadır" kutsal sözünü söylerdi. Bu yüzden müritlerin
eğitim ve irşadı üzerine tekelci hak iddia eden Sufi şeyhlerini çok ağır olarak yererdi.
Sufi şeyhlerine taktığı adla tekkeciler"in gizli planı dünya malı biriktirmekten
daha öte birşey değildi. Kendisi mal mülk edinmeye bütünüyle karşıydı ve her
tür armağanı, özellikle boka benzettiği parayı reddederdi. Saltık yoksulluk, dini
kurtuluşa götüren tek toplumsal durumdu.
Türklerin rahmet diye sevinçle karşıladığı yağmur, Yunanlılar için felaket habercisiydi.
Üç gündür hükümetten cevap alamamış olan Papulas zaten çok gergindi. Savaş Bakanının bir
telgrafına gücenmiş, görevden alınmasını istemiş, iki gün çadırdan çıkmamış, ancak Bakanın
kesin ricası üzerine görevine devam etmeye razı olmuştu. Yenilgi herkesi aşırı duyarlı
yapmıştı. Yağmurun ince ince ve sürekli yağması sinirlerini iyice bozdu. Toprağı örten toz
tabakası kaygan çamura dönüşmeye, kabak lastikli kamyonlar patinaj yapmaya başlamıştı.
