selim koç
@grabowski
Büyük bir acı ya da büyük bir sevinç olmadan içindeki gerçek
ortaya çıkmaz. Eğer kendi gerçeğin açığa çıksın istiyorsan, ya
güneşin altında çıplak dans etmeli ya da kendi çarmıhını
taşımalısın.
İbnu'l- Ar abi, Allah'ın işitme veya görme duyusu veya elleri vardır v.b.
şeklinde anlamaz. Onca Allah, işiten, gören veya elleri olan her şeyde içkindir.
O işiten ve gören her varlikta işitir ve görür. Bu O'nun içkinliğini (teşbih)
meydana getirir. Öte yandan, O'nun Zat ı işiten ve gören bir varli ğa veya varlıklar
gurubuna münhasır olmayıp, bu türden bütün varlıklarda ve her ne şekilde
olursa olsun bütün varlıklarda tezahür eder. Bu anlamda Allah aşkındır,
çünkü O, her türlü sınırlama ve taşahhusun ötesindedir
Rıza Nur kürsüye geldi: "Efendim! Açık oturumda konuşan arkadaşların arz ettikleri gibi
cephede bütün birlikleri gezdik. Subay ve erlerle görüştük. Ordu sayıca yetersizdir ama elde
kalan çekirdek hakikaten mükemmeldir. Savaşa hazırdır. Fakat birçok noksanlık ve aksaklık
var. Şimdi onları arz edeceğim. Söylenmeyen derdin devası olmaz.."
Meclis derin bir sessizlik içinde izliyordu. Rıza Nur ordunun yoksulluğunu anlatmaya başladı:
“..Askerin çarığı yok. Çoğunun ayağı çıplak. Süvarinin kılıcı yok. Çadır yok, asker güneş altında
yanıyor. Birçok askerin matarası yok. Birliklerde su fıçısı, kırba yok. Asker geri çekilirken
çamurlu Porsuk suyundan içmek zorunda kalmış. Askerin yüzde yirmisinin süngüsü yok. Geri
hizmetlerin iyi yapılmadığı anlaşılıyor. Bunlar Milli Savunma Bakanlığı'nın görevleri. Fevzi
Paşa Hazretleri'ni yakından tanırım. Çok saygım vardır. Cidden yurtsever, çalışkan ve doğru
bir insandır. Ama kanaatimce bugüne kadar uyumuş, görevini hakkıyla yapmamıştır..”
Fevzi Paşa'nın yüzü soldu.
"..Şu anda üç görevi var. Bakanlar Kurulu'na başkanlık ediyor, Genelkurmay Başkanı İsmet
Paşa cephede olduğu için ona vekâlet ediyor ve Milli Savunma Bakanı! Bu üç önemli görev
neden bir kişide toplanmış? Bu ne hırs?"
Selim, mevzilendiği yerden hücuma kalkan piyade gibi siddetle doğrularak oturdu ve sırtını yastıklara
dayayarak sert bir bakısla bu acayip,hatta küstah doktora baktı. Fakat hiçbir sey göremedi. Çünkü o hızlı
kalkıs gözlerini karartmıs,bir an için hiçbir sey göremez olduktan sonra etrafındaki esyayı oynak ve bulanık
bir halde görmeye baslamıstı. Doktor ciddi ve sükunetli bir sesle:
- Gözleriniz karardı değil mi? diye sordu ve cevap beklemeden devam etti. “Ani kalkısla iyi etmediniz.
Tansiyonunuz çok yüksek. Asabi menseli olan bu tansiyon normale dönünceye kadar sert hareketlerden,
öfkeden, yorgunluktan kaçınacaksınız.”
Pusat’ın göz kararması tamamiyle geçmisti. Fakat doktorun deminki ask teshisinin tesiri geçmemisti.
Yeniden o konuya gelmek üzere doktora bakınca sasaladı. Hayal görüyorum sandı ve heyecanla sordu:
- Adınız nedir?
Yıkılmış köy. Öldürülmüş insanlar, atlar, köpekler.
·· Bunlar Tanrı 'dan korkmaz mı? diye bağırdım.
Bekledim.
Sesimin yankısı yok.
·· Burası ne biçim bir yer Tanrım! diye ekledim.
- Tanrı 'nın bu dağ başında işi ne? diye yanıtladı yanımdaki adını
bilmediğim köylü. Biz burda işimizi kendi aramızda görüyoruz.
Sustuk.
Sonra uzaktan bir köpek havladı.
