selim koç
@grabowski
İtalya 'da Antonio Gramsci ( 1891 - 1937)
özgün sayılabilecek bir kuram geliştirdi . Ona göre sermayeci düzenin
yerini almaya hazırlanan proletarya kendi diktatörlüğünü evrensel organlarda
gerçekleştirmeliydi, bu organlar da "fabrika kurulu" diye adlandırı
lmalıydı . Gramsci'nin bu yeni kurulu Rusya'daki fabrika komitelerinin
ve sovyetlerin bütünleşmiş biçimiydi . Bu kurullarda iktisadi altyapıyla
siyasal üstyapı bir bütün oluşturacaktı .
AVCILAR GAZELİ
ölümden de haberin olsun, bir-iki-üç, bak sayıyorlar seni,
bu bayraklar kimin bu bayraklar korkunç! ölüm açılıyor!
martılar açılsaydı, içi açılsaydı halkın, cihangir kıyılarındayız,
fener uzakta tanrım kimsemiz yokmuş! taş açılıyor!
gemiler batıyor insanlar gibi, uçaklar düşüyor insanlar gibi,
bu alkışlar kimin ellerinden çıktı! gök açılıyor!
canı pazara sürdüler, geri çevirmedi ölüm, niye?
rüzgârlılar, ateşliler, utangaçlar, deliler! söz açılıyor!
henüz çıkılmıştı taşradan, ne çabuk geri döndünüz?
şehrin boyu yere yakın, uzun ermiş! göç açılıyor!
yarın görüşür müyüz -sessizlik- melek geçmedi bu kez,
kız doğmadı, kızlar öldü, hey babasız! gül açılıyor!
... sevişerek öldüler, ne tenlerinden bir haz, ne ruhlarından
bir sır kalmadı avcılara, yaşayın hey! aşk açılıyor!
ölümden de haberim var, çok öldünüz! aramız açılıyor!
Kanatların dumansı salınışı
suskusunu kırıyor gözlerin
Rüzgarda ufalanıyor mercan
susuzluğuyla öpüşlerin
Şaşkınım şafak vakti
İçime boşalıyor hayat
bir özlem oylumunda
Bende yansıyor şimdi dünyadan yerler
yoldaşım olmuş hepsi
ve yön kokluyorum
Ölüme dek yolculuğa yazgılı
Uykuda konaklıyoruz
Güneş söndürüyor ağıdı
Sırtımda ılık
arık altın bir pelerin
Bu ıssızlık terasından
sarkıyorum kucağına
iyi havaların
Devlet propagandasının, çoğunluğun çıkarlarına karşın
ne derece ve ne kadar zaman için tutunabileceği yanıtı
hala kesinlikle verilememiş bir sorudur. Bununla birlikte,
Devlet propagandasının gitgide daha etkili olduğunu
da kabul etmek gerektir; bu bakımdan, yönetimlerin
genel onayı sağlamaları daha kolaylaşmaktadır.
Ancak komünizm, yönetenlerle yöneticilerin aynı amaçlara
ulaşmak için gayret etmeleri açısından benzersizdir. Aynı
şekilde, yönetilenlerle yöneticilerin karşılıklı ilgi ve güvenleri
tamdır. Sonuç itibariyle, ihtiyaç duyulan ufak d üzeitmeler
ve hükümler ortak iradenin ifadesi olarak kabul edilir.
