grammgeber
@grammgeber
19 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
din kitaplarının üslubunu bilerek, yeni bir öğreti oluşturduğu fikrini uyandırmak için kullanmış fakat yine de fazla düz bir metindi. bu okunabilirliğini kolaylaştırsa da kitabın asıl odaklandığı perperişanlık, tıkabasalık halini kurmasını engellemiş. başlarda, zaten sürekli şikayetçi olunan bir konuda başka bir yakınma daha okumak çok bayat geldi. kitlenin yıkımı gibi hele de şimdi kolay kolay destekçi bulamayacak bir öneri sununca biraz daha iyileşti. yine de çok kolaycı bir umutsuzluk ve aşırı hevesli bir öfkeyle bilimin hiçbir şeye çözüm olamayacağı gibi çok ihtiyarca öngörülerde bulundu. tümden kötülemeye gitti sürekli. bu kadar lanet okunmasını ve kötülüğü dert edinmenin içli bir şekilde değil böyle topluma ders verir gibi anlatılmasını sevmiyorum
Reklam
Stoner, neredeyse kayıtsız bir baş karakter olacakken yaptığı bazı tercihler sayesinde her konuda ilkeli değil ama kimliği ve arzuları konusunda mücadele içinde olduğunu gösterebildi. özellikle Lomax'ın üniversiteye gizemli gelişi, ardından onun iddialı görümünün altındaki kompleksli duyguların Walker olayıyla ortaya çıkışı ve Stoner'ın bunlarla zıtlaşması hikayenin en zevkli yerleriydi. yine Lomax gibi Edith de özellikleri çok iyi belirlenmiş ve tanımlanmış bir karakterdi
çok dağınık, bir an düşünülenlerin hızla yazıldığı bir not defter gibi. bu yüzden bir fikir parlıyor ve sonra düzgün bir anlatım tutturulmadığı, düzenlenip bütün haline getirilmediği için hemen bulanıklaşıyor. örneğin gerçekliğin yitirilmesinden önce onun zaten üretilmiş bir şey olduğunun anlatıldığı kısım harikaydı, meselenin en zevkli yeriydi ama oradan sonra iyice deşip onun rastgele edilmemiş, kasti bir laf olduğunu gözümüze sokacak ve vurucu bir his verecek laf tam edilemedi. ya da fotoğrafın analogdan dijital hale gelişinin gerçeğin algılanışında bu kadar etkili olması da yine aynı özensizlik hissini verdi. yani genel olarak anlatım sorunu vardı, yoksa içeriği çok zevkliydi
Neden Her Şey Hala Yok Olup Gitmedi?Jean Baudrillard · Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi · 2012426 okunma
bir şey içselleştirmek ve tamamen bunu anlatmanın peşinde olmaktan çok, kendine eğilip durdu. bu normalde bir sorun oluşturmayacakken burada sanki her şey felsefi bir merak ve yöntemle inceleniyor gibi bir tutum sergilendiği için kötü geldi. nitelik olarak adlandırılıp sayfalarca peşinde koşulan şey aslında en genel anlamıyla "iyi" veya motor örneğinde olduğu gibi daha dar anlamıyla "kaliteli" kavramıydı. bu tamamen insanın yaşayışını güçlendirmeye ait bir mesele ve evrendeki her şeyin kaynağı haline getirilmeye çalışılınca çok yetersiz kaldı. kullanılan diğer yardımcı kavramlar da - akıl kilisesi, akıl hayaleti, girişkenlik gibi - yine aslında teoride başka ve daha detaylı olan konuyu iyice basit ve genel bir düzeye indirdi. bu da herkeste iyice üzerine kafa yormadan ortaya atılmaması gerektiği inancının olduğu bir fikrin artık günlük olaylardan bir örneğe kolayca uyarlanmasına ve dolayısıyla uyduruk düşüncelerin ortalıkta çok derinlikli gibi dolaşabilmesine sebep oluyor.
bunların dışında kitap iyi sayılır, sonlara doğru akıcılaştı. bir şeyin düzgün yapılmasıyla ilgilenilmesi güzel
kitabın seyri de ölüme doğruydu sanki. baştaki dirilik, çok da yavaş sayılmayacak bir hızla yerini sarkıklığa bıraktı. anlatım ve içerik sürekli gevşedi, lapalaştı. bu temaya uygundu belki ama etkileyici değildi
Reklam