M.K.A
@grapeofwrath
Dönüşüm
Gerçekdışılığın gerçeğe böylesine dokunabilmesi, insanın içini acıtıyor. Kafka’nın Dönüşüm’ünde olduğu gibi…
Belki de bir sabah, ağır rüyalardan uyanıp kendimizi dev bir böcek olarak bulmayışımızın tek nedeni, çoktan dönüşmüş olmamızdır.
Reklam
Artık sesini duymayacağım.
Yitirilen birinin ardından söylenen çok acı verici bir söz. Hele de bu kişi anne olunca.
Annie Ernaux son günlerde ilgimi çeken yazarlardan biri. Özellikle hayatından parçalar anlatınca biyografi ve hikayenin çok özel harmanlandığını görebilirsiniz.
Yazarın "Bir Kadın" ı annesi. Annenin kısa bir geçmişinden sonra yazar kendi doğumundan itibaren daha ayrıntılı bir şekilde çocukluk, ergenlik ve bir kadın olarak gözündeki anne figürünü resmediyor. Her ne kadar yazar duygusallığa çok yer vermese de konu anne olunca yer yer duygulandığım yerler oldu. "Artık sesini duymayacağım, geldiğim dünyayla aramdaki son bağ da koptu" diyerek annesini bir geriatri servisinde kaybettiğini anlatıyor yazar. Genç bir kadınken anneye çok bağlı olmayan yazar onu kaybedeceğini anladıkça aslında aralarında sarsılmaz bir bağ olduğunu farkediyor.
Kütüphane zamana açılan bir kapıdır.
Carlos María Domínguez adlı yazarla tanışmama vesile olan kitaptı Kağıt Ev. Hem öyle düşündüğüm gibi oyuncak, küçük bir kağıt evden de bahsetmiyor. Bildiğimiz kocaman kapısı, duvarları olan kağıttan bir ev.
Bir profesörün başına gelen feci bir kazayla başlayan olaylar, kitaptaki anlatıcı karakterin eline geçen gizemli bir postayla içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Yazarın da dediği gibi, karakterimiz "kitabı buluyor ve kitabın kendisini başka bir yere götürmesine olanak tanıyor".
Olay örgüsü, konusunun okuduğum diğer kitaplara benzememesi açısından farklı ve sürükleyici bir kitaptı. Yazarın üstüne basa basa söylediği gibi çılgın bir tutkuyla kitap alıp yığmak değil de, onlarla bir hayat yaratmak asıl amacımız olmalı.
Bilinmeze YolculukZülfü Livaneli
Senelerdir sanatıyla kulaklarımızın pasını silen Zülfü Livaneli'den okuduğum üçüncü kitap olur kendisi.
Olaylar Ege'nin bir sahil kasabasında geçiyor. Balıkçı Mustafa ve eşi Mesude kitaptaki başkahramanlarımız. Bu yoksul ailenin yaşadığı bir kayıp olayların merkezi gibi görünse de, yazar bu küçük kasabada geçen olaylar üzerinden dünyaya sesleniyor diyebilirim. Göçmenlerin umut tacirlerinin elinde bilinmeze yolculuklarını, doğa katliamını, rant uğruna büyük şirketlerin yaptığı kıyımı bir solukta gözler önüne seriyor. Umut, çaresizlik, mücadele, yoksulluk...Haberlerde 2 dakika görüp üzerinde neredeyse hiç düşünmediğimiz olayları sanki yaşıyormuşuz hissi veren bir kitap. Dramatik olaylarla dolu bir kitap hissi verse de yazar bu konuları en az dramatize şekilde okura aktarmış diyebilirim. Çok hızlı gelişen olaylar çerçevesinde bir solukta okunabilecek güzel bir kitap.