Neden intihar ?Edebiyat
SOPİLER OLABİLİR
Kitabı beğenmek ile beğenmemek arasındaki ince çizgideyim . Ama bu o kadar da önemli değil önemli olan ben de hissettirdiği ve tanımlayamadığım olaylar . Bu olaylardan biri kitaptaki karakterlerin her şey iyi görünüyorken intihar etmesiydi ve bu o kadar kolay bir şekilde lanse edilmişti ki ya da o kadar kolay bir şekilde oluyor ki bir an intihar etmek grip olmak gibi geliyor bir an hasta hissedersin ve sonra geçer . Ama öyle değil grip olursun iyileşirsin hayat devam eder ve sende çarklardan birine takılırsın ,intihar edersen geçer ama geri dönebilecek bir şey bulamazsın başka bir dünya da doğarsın . Ben bunu anlayamıyorum her şey iyi giderken neden intihar ettiler naokonun ablası mesela güzel ,başarılı ,kendine yetebilen biri neden boşlukta hissediyordu ve intihar etti bunu anlayamıyorum aynı şekilde kizuki de neden intihar etti ki bir olay yoktu insan durduk yere intihar edeyim demez ki ben kendi ölümü düşünce bile gözlerim doluyor onlar ise intihar etti . Hayatımda çok zor günler yaşayan insanlar var ve her şeye rağmen hayata devam etmeye çalışıyorlar ama hiçbir şey yokken intihar etmek neden . Bir süre bunu düşüncem hayatımda bunu yapan biri vardı ve ben hala düşünüyorum onu ama nakoko gibi tepki vermedim . Bilmiyorum bu konu çok karmaşık . Kitapta ilgimi çeken tek konu buydu . Naoko neden vazgeçti ne düşündü de intihar etmeye karar verdi . Ayrıca uzun süreli ilişki içerisinde olan insanlar neden üçüncü bir kişiye tutunuyorlar onu da anlamadım tabi kitap özelinde konuşuyorum bunu .
Gecikmeli inceleme:)
”Hayatta kalabilmek için elimden geleni yaptım.Tek yaptığım buydu!”
Yetim Koleksiyoncusu; 1918 yılındaki ölümcül İspanyol grip salgını yıllarında geçiyor.Okurken Covit19 döneminde yaşadığımız zorlukları tekrar hatırladım.Maskeler,dezenfektanlar,sokağa çıkma yasakları,sosyal mesafe kuralları.
İspanyol gribinde annesini kaybeden ve ikiz kardeşleri ile yalnız kalan küçük Pia’nın gözünden pandemi dönemi.Annesini kaybettikten sonra kardeşlerinin bir anda ortadan kaybolması ve onları bulmak için verdiği mücadelesi.
Yazar bu kitabı Covit19 döneminden bir yıl önce yazmış.Kitapta ki karakterler tamamen kurgu olsa da pandemi döneminde yaşadığımız o zorlu günlere bizleri bir yolculuğa çıkarıyor.İnsanların çıkarı uğruna nasıl da çirkinleştiğini bir kez daha gördük. Hemşire Wallis;sinir kat sayımı oldukça zorladın!
Kimsesiz çocukları alıp başka ailelere para karşılığında satmak;bir çocuğu hizmetçisi yapacak birinin merhametine inanmak zor…
Göçmenlere karşı beslenen kin ve nefret duygusu;küçücük çocuklara yapılan dil,din ve ırk ayrımının iğrençliği…
İnancın,sevginin gücüne inanmalıyız.Çünkü gelmiş geçmiş en güçlü ilaç sevgidir.Bunu biliyorum ve dünya dönmeye devam ettiği sürece bu asla değişmeyecek! Ve çocuk her yerde çocuktur..
Yazardan daha önce okuduğum Kayıp Ruhlar Durağı benim için favori kitabı olarak kalacak.Gereksiz uzatmalardan dolayı kimi zaman okurken sıkılsam da yaz döneminde okuyabileceğiniz eser.
Yazarla tanışmama ve okumama vesile olan sevgili kitap dostum @ 
Nrgnbkn a sonsuz teşekkürler sunuyorum.
”Kitaplarla ve sevgiyle kalın.
”Hayat umutlarla ve yepyeni imkânlarla dolu görünüyordu.”
”Doğruyu yanlışı ne kadar erken ayırt edersen hayatın da o kadar kolay olur.”
”Neden bazıları şans,koşullar ve doğdukları yer sebebiyle acı çekmeye mahkûmdu?”
Nrgnbkn a sonsuz teşekkürler sunuyorum.
”Kitaplarla ve sevgiyle kalın.
”Hayat umutlarla ve yepyeni imkânlarla dolu görünüyordu.”
”Doğruyu yanlışı ne kadar erken ayırt edersen hayatın da o kadar kolay olur.”
”Neden bazıları şans,koşullar ve doğdukları yer sebebiyle acı çekmeye mahkûmdu?”Reklam
Adından yola çıkarak kitabın içeriği ile ilgili kimsesiz çocukları sahiplenip onlara sıcak yuva imkanı sunan birinin hikayesini okuyacağımı tahmin etmiştim. Oysa bambaşkaydı. Sahte hemşire kimliği ile İspanyol gribinden ailesini kaybetmiş ya da son derece fakir ailelerin çocuklarını alıp başka ailelere satan ya da trene bindirip bilinmezliğe doğru yolcu eden ırkçı bir kadının acımasızlığını okudum. Pia’nın yaşadıkları ise içler acısı orduya katılan babası annesinin grip yüzünden kaybetmesi ve ikiz kardeşlerini bulabilmek için çabalaması ve bu süreçte hastalığı atlatması, yetimhaneye (çok ama çok kötü şartları olan)düşmesi ve bir aileye yardımcı olarak gönderilmesi ve sonrası okurken zaman zaman yüreğim sızladı zaman zaman sinirlendim ve mutlu da oldum.
Dikkat, spoiler içerirBu kitap acikcasi uzun zaman sonra benim okudugum ilk roman.Kitabi bir günde okumuş biri olarak sunu soyleyebilirim ki üslubu aşırı akıcı ve sürükleyici.Acaba devaminda neler olacak diye ilerleye ilerleye kitabi bitirmisim.Acikcasi Yan Pasaj Kitabevine ait olup okudugum diger uc dort kitap bence daha guzeldi.Kitabin icindeki neredeyse hicbir kisisel gelisim anekdotu ilgimi cekmedi, kitap sanki bana bir yazarin ilk kitabi veya cok yazan bir yazarin aman bir kitap daha yazayim diye karaladigi bir icerik gibi geldi.Insanlari yargilamayi asla sevmem ama okurken Lisa insani hayrete surukluyor.Bence David gibi bir karakter yapisi da olamaz, hem Lisa icin yasadigi sehre yerlesip onla ayni kosu takimina girmeyi organize edebilecek bir adam, hem de kendisine mecbur birakmaya calismak..David karakterinin parcalari oturmadi yani.Antony' e gelince kesinlikle isyerlerinde boyle insanlarin olduguna inaniyorum.Bence en gercekci kisimlar isyerinde gecen olaylar, bir evin her sorumlulugunun kadina kalmasi ve kadinin kadina yurt olmasiydi
Dipnot: Bebegini kaybedip düşük yapan kadina sanki grip olmus iyilesmis gibi rol bicilmesi narin kalbimi cit ettirdi.
Sonunda Bitirdim
Kitabı okurken aklımda kalan iki şey oldu:
1. Hastalıklar önce insanlarda denendi, sonra hayvanlara geçildi.
Ben hep “önce farelerde, sonra insanlarda” sanıyordum. Ama kitapta özellikle sarıhumma ve çiçek aşısı çalışmalarında, ilk deneylerin gönüllü insanlar üzerinde yapıldığını öğrendim. Zaman ilerledikçe etik anlayış gelişmiş ve hayvan modellerine yönelinmiş.
2. Grip neden hâlâ bitmiyor?
Çünkü virüs yüzeyindeki H ve N proteinlerinin şeklini sürekli değiştiriyor. Bağışıklık sistemi bir önceki yılın “parmak izini” tanıyor ama virüs yeni bir maske takmış oluyor. Bu yüzden her yıl yeni bir aşı gerekiyor ve grip salgınları hiç bitmiyor.
Kitabın sonsözü:
Hastalıkları tamamen yok edemeyiz ama kontrol edebiliriz. Bunun için aşı tek başına yetmez; para, siyasi irade, eğitim ve toplumun güveni de şart. Ama en büyük engel bazen kendimiziz. Nijerya’da çocuk felci aşısıyla ilgili çıkan “aşıda HIV var” söylentisi yüzünden kampanyalar durdu ve hastalık yeniden 18 ülkeye yayıldı. Yazarın çizgi romandan alıntıladığı gibi: “Düşmanı bulduk: Biziz!”
Yine de umut var. Nepal’de okuma yazma bilmeyen 50.000 anne, kapı kapı dolaşarak çocukları aşıya götürdü ve ölümler dörtte bir azaldı. Azmin olduğu yerde başarı da var.
Bu kitap bana hastalıkların sadece mikrop olmadığını öğretti. Onlar tarihi, imparatorlukları, savaşları, bilimi ve insan davranışını değiştirdi. Onları yok edemeyiz ama akıllıca, kararlılıkla ve birlikte hareket edersek kontrol edebiliriz. 
Esma 04 
Dünyamızı Değiştiren On İki Hastalık 
Irwin W. Sherman
Esma 04 Dünyamızı Değiştiren On İki Hastalık Irwin W. Sherman
Uğultulu Tepeler, okunacaklar arasında yoktu. Kütüphane görevlisinin önerisi üzerine okudum ve o gerçeği öğrendim...
Gerçek şu ki yazarımız bu kitabını basarken erkek bir isim kullanmış, çünkü o zamanlar kadın olmanın zorluklarıyla karşı karşıyamış.
Böyle bir eser yazacağım ve benim, kendi adımla basamayacağım. Düşüncesi bile kötü.
Kitabın konusu biraz dizi konusu gibi geldi. Tabii böyle başarılı bir esere, İngiliz edebiyatı için önemli bir yer olan kitaba dizi konusu demem haksızlık ediyor olabilir.
Ama karakterlerin ilişkileri, kuzen evlilikleri bana diziyi hatırlattı. Bir de çocukları durmadan karıştırdım. Kim kimin çocuğuydu, hangisi nasıl kuzendi gibilerinden.
Onun dışında çok fazla akıcı bir kitap diyebilirim. Ben 12 günde okuduğuma bakmayın, hemen bitecek bir kitap.
Kitabın konusu Loockwood ile başlıyor, bu karakterin konumunu Kürk Mantolu Madonna'daki isimsiz karakterine benzettim. Bizdeki karakter okuyarak öğreniyordu, Loockwood ise dinleyerek. Bayan Dean ne kadar kirli çamaşırı varsa ortaya döküyor resmen. :D
Kitapta çoğu karakterlerin sonu ölümle bitiyor. Sonuçta 1800'lerden bahsediyoruz ve o zamanlar bir grip bile tehlikeli olduğu zamanlar.
Uğultulu Tepeler
Emily Brontë
Uğultulu Tepeler
Emily Brontë
Reklam
Reklam