Bilinmeyenin özü, onun bütün korku ve dehşetlerinin toplamıydı; başına gelebilecek en düşünülmeyecek şey, felaketlerin en büyüğü hakkında hiçbir şey bilmediği ve sayesinde her şeyden korktuğuydu.
Reklam
Varoluşuna en mükemmel anlamını ancak bu şekilde verebilirdi çünkü hayat, ne yapmak için donanımlıysa, en çok onu yaparken zirvesine ulaşır.
Bir kere bilinmeyen onu elinden bırakmıştı ya, bilinmeyenin ne dehşetli bir şey olduğunu hemen unutuverdi.
Bütün bunlar olurken dişi kurt oturmuş gülümsüyordu. Tuhaf bir şekilde kavgadan mutluluk duyuyordu çünkü vahşi hayatın aşk yapma yöntemi buydu; doğada çiftleşme trajedisi, sadece ölenlerin trajedisiydi. Hayatta kalan için bu bir trajedi değil, başarmak ve isteklerini hayata geçirmek demekti.
%48 (219/448 syf.)
Reklam