ivan petroviç
@gru_lusi
Bu dünya ne tuhaf
Alışamadım bir türlü denize,
Beş kıtaya, insan sesine.
Her gün yeniden düşünüyorum hepsini.
Alışamadım desem doğrudur
Ellerime.
Veronika her şeyden nefret ediyordu ya, en çok da yaşamını sürdürmüş olduğu biçimden, içinde barındırdığı yüzlerce Veronika'yı keşfetmeye zahmet etmeyişinden tiksiniyordu. Oysa orada kim bilir ne ilginç, ne meraklı, ne küstah, ne deli kızlar duruyordu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Dünyadaki herkes gibi mutlu olmak için başkalarına ihtiyaç duyan bir kişiydi ama başkalarıyla baş etmek de zordu. Beklenmedik tepkiler veriyorlar, çevrelerine koruyucu duvarlar örüyorlar...
O hapları aldığımda nefret ettiğim birini öldürmeye çalışıyordum. İçimde sevebileceğim Veronikalar olduğunu bilmiyordum.
Şairler dolunayı severler. Hakkında binlerce şiir yazılmıştır. Oysa Veronika en çok yeni ayı severdi çünkü daha gelişecek, büyüyecek, kendi yüzeyini tamamen ışığa boğacak zaman olurdu. Kaçınılmaz yok oluşundan önce.
Deli olmak düşüncelerini iletmekten aciz olmak demek. Sanki yabancı bir ülkedesin. Çevrende olup biten her şeyi görüyor, anlıyorsun ama istediğini anlatmaktan dolayısıyla da yardım bulmaktan umutsuzsun. Çünkü orada konuşulan dili bilmiyor, anlamıyorsun.