Sabah mıydı, akşam mıydı; cuma mıydı, pazar mıydı?.. Hepsi birdi bunların. Her günü bir an olsun dinmeyen, ıstırap veren ağrılarla, umutsuzca süren gene de henüz sönmemiş yaşama duygusuyla; yaklaşan biricik gerçekle, hep o uğursuz, korkunç ölüm ve hep aynı yalanla doluydu. Bu durumda hangi saatin, günün, haftanın sözü olurdu...
İvan İlyiç gücünü asla kötüye kullanmazdı. Tersine, İcraatında elinden geldiği kadar yumuşak davranmak isterdi. Ama gücünü ve onu kötüye kullanmanın elinde olduğunu bilmek, ivan İlyiç'in yeni memuriyetinin en ilginç ve çekici yönüydü.