67 yaşındaki Trond'un şimdiki hayatına ve çocukluğuna misafir oluyoruz okurken. Babasıyla yarım kalan hikâyesinin etkilerini görebiliyoruz. Yüzeysellikten derinliğe bir yolculuk var yazarın cümlelerinde. Hatırladıklarımız ve hatırlamak istediklerimiz. Aynı zamanda yağmurda ıslanmanın hissi, ormanın, pişirilen yemeklerin kokusu, tomruklar ve soğuk havanın insanın yüzüne çarpan esintisi var. Bu durumları, o canlılık duygusunu hissetmek çok güzeldi.
Okuması keyifli, durağan konusuna rağmen sıkmayan bir romandı.
Çok acıyan bir yerin var mı?"
"Yok sanırım," dedim.
"Yalnızca ruhun biraz acıyor, değil mi?"
"Belki birazcık."
"Bırak kaybolup gitsin Trond," dedi.
"Hiç dokunma. Hiçbir yerde işine yaramaz zaten."