tertemiz, pak, arınmış kadın" Hz Hatice
Merhabalar Kitapsevenherkes ailesi,
Bugün sizlere okurken hem bilgi edindiğim hem de manevi olarak kalbime dokunan bir kitaptan bahsetmek istiyorum. Sevgili @busraanazlii Büşra Hanımın kalemimden çıkan Gül Bahçesinin İlk İncisi Hz Hatice
Kitap, Hz. Hatice'nin hayatını sadece tarihî olaylar üzerinden değil; yaşadığı dönemin şartları, karakteri, duyguları ve çevresiyle birlikte ele alıyor.
En çok dikkatimi çeken noktalardan biri, cahiliye döneminin tüm zorluklarına rağmen Hz. Hatice'nin güçlü, saygın ve başarılı bir tüccar olarak öne çıkmasıydı. Kadınların çoğu zaman ikinci planda görüldüğü bir toplumda dürüstlüğü, zekâsı ve çalışkanlığıyla herkesin takdirini kazanmış olması oldukça etkileyiciydi.
Kitapta ayrıca Hz. Hatice'nin isminin anlamına da değiniliyor. "Hatice", vakti gelmeden dünyaya gelen çocuk anlamına gelirken, onun hayatı boyunca taşıdığı güzel ahlak ve temiz karakter sebebiyle kendisine verilen "Tahire" yani "tertemiz, pak, arınmış kadın" unvanı da anlatılıyor. Bu bölümler, Hz. Hatice'yi sadece tarihî bir şahsiyet olarak değil, ahlakıyla örnek alınması gereken bir insan olarak daha yakından tanımamı sağladı.
Peygamber Efendimiz ile tanışmaları, evlilikleri ve özellikle vahyin ilk yıllarında ona verdiği destek de oldukça etkileyici bir şekilde işlenmiş. Okurken Hz. Hatice'nin ne kadar güçlü bir iradeye, ne kadar büyük bir sadakate ve ne kadar derin bir imana sahip olduğunu bir kez daha hissettim.
Yazar Büşra Hanım ise yer yer anlatımın içine şiirsel dokunuşlar ekleyerek eseri daha da anlamlı hâle getirmiş.
Bazı cümleler bilgi vermekten öte kalbe dokunuyor, insanı durup düşünmeye davet ediyor.
Hz. Hatice'nin hayatını daha yakından tanımak, İslam'ın ilk yıllarına farklı bir pencereden bakmak ve güçlü bir kadın portresi okumak isteyenlere bu kitabı
Gül Bahçesinin İlk İncisi Hz. Hatice (radıyallahu anha)Büşra Nazlı · Yeni Medeniyet Yayınları · 20263 okunma
Farklı coğrafyaların edebiyatını okumak, o coğrafyalar hakkında ne kadar çok şey öğretiyor insana. Yalnızca anlatılan hikâyeler değil; karakterlerin sokakta yürürken düşündükleri, yemek yerken gözlemledikleri, birbirlerini sevmeleri ya da birbirlerinden nefret etmeleri de bize o toplum hakkında adeta bir rapor sunuyor.
Azeri edebiyatından okuduğum bu olağanüstü kitap da beni yine alıp başka coğrafyalara götürdü. Moskova ve Bakü sokaklarında karakterlerle birlikte dolaştım. Şehirler ayrıntılı tasvirlerle anlatılmasa da bu kez onları karakterlerin iç dünyalarından geçerek tanıdık; onların sevinçleri, kırgınlıkları ve özlemleriyle gezdik.
Bu kitap aslında iki ayrı romandan oluşuyor: Ak Liman ve Beş Katlı Apartmanın Altıncı Katı. Birbirlerinden bağımsız görünseler de aynı hikâyenin devamı gibiler. Ancak bu iki romana, kırk beş yıl sonra eklenen yeni bir son daha var: Tahmine'nin Son Sırrı. Yazar, sonsözünde neden böyle bir hikâye ekleme ihtiyacı duyduğunu anlatıyor. Açıkçası, ben de kitabı bitirdiğimde onunla benzer bir düşünceye kapılmıştım. Ama bu son metni okuyunca yapılan eklemenin hem oldukça romantik hem de yazarın yarattığı karakterlere ne kadar bağlı olduğunun bir göstergesi olduğunu düşündüm.
Bu metin tam anlamıyla bir klasik. Rus romanlarında rastladığımız o güçlü olay örgüsüne sahip. Karakterlerin iç monologları oldukça fazla olmasına rağmen anlatının ritmini hiç bozmuyor; aksine onları psikolojik açıdan daha yakından tanımamıza imkân veriyor. Bunun yanında, bizdeki klasiklerin taşıdığı o tanıdık duyguya da sahip. Okurken kalbi titreten bir ton hep var ve anlatının sesi hiç düşmüyor. Sade bir dille yazılmış olmasına rağmen basitlikten çok uzak; derinliği olan, yaşamdan çok insanın iç dünyasına yönelen bir roman.
Ak Liman'da bir yayınevinde
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
KİTABI OKURKEN ANLAM KARMAŞASI İÇİN YARARLI BAŞLIKLAR
Puan vermedi
YR alemi (veya Yr Krallığı), Joanne Greenberg’in ünlü psikolojik otobiyografik romanı Sana Gül Bahçesi Vadetmedim'in başkarakteri Deborah Blau’nun şizofreni hastalığı nedeniyle zihninde yarattığı, kendine has dili ve kuralları olan hayali evrendir. Deborah, gerçek dünyanın ırkçılık, taciz ve sevgisizlik gibi ağır travmalarından kaçarak bu görkemli ama aynı zamanda cezalandırıcı hayali krallığa sığınmıştır.
Deborah'ın kurduğu bu mitsel dünyayı yöneten, onun bastırılmış korkularını, suçluluk duygularını ve arzularını simgeleyen tanrılar, krallar ve figürler şunlardır:
Yr Aleminin Tanrıları ve Güçleri
Anterrabae: Yr evreninin en güçlü, heybetli ve göz alıcı tanrısıdır. Genellikle düşen bir güneşin ışıklarıyla kaplı, ateşler içinde tasvir edilir. Başlangıçta Deborah'a arkadaşlık eden ve onu teselli eden bir figürken, hastalık ağırlaştıkça Deborah'ı cezalandıran ve gerçek dünyaya dönmesini yasaklayan acımasız bir varlığa dönüşür.
Lactemaeon: Kara bir atın üzerinde, simsiyah zırhlar içinde ama parıldayan mavi gözlerle görünen karanlık tanrıdır. Çoğunlukla yıkımı, öfkeyi ve Deborah'ın bastırdığı güçlü ve tehlikeli duyguları temsil eder.
Idat: Yr aleminin güzel, sakinleştirici ve ışık saçan tanrıçasıdır. Deborah'ın zihninde kalan son saflık, estetik ve iyilik duygusunu sembolize eder. Genellikle diğer sert tanrıların gazabını gizlemeye veya dengelemeye çalışır.
Collect: Deborah'ın maruz kaldığı tüm toplumsal yargıları, dışlanmaları ve eleştirileri bünyesinde barındıran, mitsel ve kolektif bir diğer figürdür.
Sansür, Krallar ve Kurallar
Sansür (The Censor): Gerçek dünya ile Yr alemi arasındaki kapıyı tutan mutlak tirandır. Deborah'ın gerçek dünyadaki insanlarla iletişim kurmasını engeller, Yr'nin sırlarını dışarıya sızdırmasını "Sansür dili" denilen anlamsız
Afganistan gerçeklerini yaşayan iki kadın;
Meryem ve Leyla..
Ve bu gerçeklere az da olsa tanık olan bizler..
Her şeyi en uçlarda yaşamak zorunda kalan kadınlar, çocuklar.
Bir kadın olarak söyleyebilirim ki hayat bizler için çok acımasız. Bu kitapta bunu bir kez daha gördüm ve yaşadım.
Şimdi Meryem'den başlamak istiyorum;
En derin yaraları olan Meryem'den..
Evlilik dışı bir ilişkiden olmuş ve babasını bir gün görebilmek için gün sayan Meryem.
Ah Meryem keşke bu kadar acı yüklenmeseydi o minicik yüreğine. Ve keşke sevgiyi en dibine kadar yaşayabilseydin; O kadar çok hakediyordun ki bunu. Sonun böyle olmamalıydı. Sevdiği bir insanı savunmasının, onun hayatını kurtarmasının bedeli bu olmamalıydı. Umarım kalbin o sevgiyi gittiğin yerde bulmuştur..
Ve Leyla..
O çok küçük ama bir o kadar da büyük, küçük yaşta olgunlaşmak zorunda kalmış bir kadın. Önce anne babasını sonra da sevdiği insanı kaybediyor. O kadar kayıptan sonra tek başına kalıyor. Ve işte burda Meryem'le hayatları kesişiyor. Birbirlerinin acıları, sevgileri onları iyileştiriyor.
Meryem'in sonu kötü olsa da en azından Leyla mutlu oluyor. Ve Meryem'i her yerde yaşatıyor; belki bir ağaçta, belki okul sıralarında..
Ve kitaptaki bir gazelle bitirmek istiyorum;
"Yusuf, Kenan iline dönecek, bırakın matemi,
Ahırlar gül bahçesine dönecek, bırakın matemi,
Bir tufan patlayıp tüm canlıları boğmaya kalkışsa,
En güçlü kasırgayı bile aşacak
Nuh gibi bir kılavuzunuz var, bırakın matemi. "
Afganistan gerçeğini gerçekten yaşayarak okuyacağınız bir kitap.
Şimdiden herkese keyifli okumalar...
OKUDUM BİTTİ
Kitap Adı: ENEGÜL
Kitabın Yazarı: Enes Hanpa
Kitabın Yayınevi: Dorlion Yayınevi
Sayfa Sayısı: 101
Kitap Yorumu: "Ben ayrılıkların şairi, yalnızların ozanıyım." der Ahmet Selçuk İlkan. Enegül kitabı ise bu sözleri çürütmek için yazılmış gibi. Sevgiliye kavuşmanın, sevgili ile geçen zamanın değerini anlatan şiirlerle dolu kitap. İçten ve samimi cümleler akıcı şekilde ilerliyor. Şiirde en önemlisi samimi duygular olması, ne için yazılmış olursa olsun. Genelde de için zehirini, acısını akıtmak içindir ama Enegül, ezber bozan olmuş. Dolu dolu bir aşkın izleri var. Tabi her ilişki gibi inişli çıkışlı olduğu şiirlerin ahenginden anlaşılıyor. Şiir severlere duygu yüklü bir kitap niteliğinde.
Keyifli okumalar dilerim şimdiden.
Kitap: Çeşitli şiirlerden oluşmakta...
(Alıntı) :
" MUTLULUĞUN İNTİHARI
Dün gece öldü bir intihar gibi mutluluğum
Yalnızlığıma terk ettim yüreğimi,
Kanım pıhtılaştı teklerken zaman,
Ah hasret kokan güllerim,
Ellerimde solmanızı ne çok isterdim.
Kimseler görmez,
Bilmez kimseler turnaların neden göç ettiğini.
Nasıl bir sefalet bu Allah'ım,
Uzanıyor tutamıyorsun saçının telini,
Ah kader sevdiğim sözcük,
Sende bilemedin Gül'ümün kıymetini,
Ve terk etti bizi de sevda,
Gömdü bir kurumuş toprağa,
Gitme be Sevdiğim gitme,
Gidenler dönmediler sevdiklerine,
Gidenler anlayamadı geride bıraktıklarını,
“Sana Gül Bahçesi Vadetmedim” – Acının İçinden Umuda Açılan Bir Kapı
Bazı kitaplar okunmaz; yaşanır. Bazıları ise yalnızca bir karakterin hikâyesini anlatmaz, insan zihninin en karanlık odalarına elinden tutarak götürür. Sana Gül Bahçesi Vadetmedim tam da böyle bir eser.
Kitabın merkezinde Deborah var. Gerçek dünyanın acılarına dayanamayınca kendi zihninde kusursuz bir evren kuran genç bir kız… İlk bakışta onun hikâyesini okuduğunuzu sanıyorsunuz. Sayfalar ilerledikçe fark ediyorsunuz ki Deborah, aslında hepimizin korkularını, kırgınlıklarını ve kaçış arzularını temsil ediyor. Kimi insanlar bunu hayallerle yapar, kimi sessizlikle, kimi de Deborah gibi bambaşka bir dünyanın kapısını aralayarak.
Romanın en güçlü yanı, ruhsal hastalıkları dramatize etmek yerine insanileştirmesi. Psikiyatrik tedavi sürecini mucizevi bir iyileşme hikâyesi olarak sunmuyor. Tam tersine, iyileşmenin ne kadar sancılı, yavaş ve emek isteyen bir yolculuk olduğunu gösteriyor. İnsan bazen gerçeklerle yüzleşebilmek için en büyük savaşını kendi zihninde verir.
Kitabın adı da başlı başına bir yaşam dersi taşıyor. “Sana gül bahçesi vadetmedim” cümlesi, hayatın kusursuz olmayacağını kabul etmeyi öğretiyor. Mutluluk; acının hiç olmadığı bir yerde değil, acıya rağmen yürüyebilmeyi öğrendiğimiz yerde filizleniyor. Hayat bize sürekli güller sunmayabilir ama dikenlerin arasında yaşamayı öğrenmek de büyümenin bir parçasıdır.
Yazarın dili sade olmasına rağmen psikolojik derinliği oldukça güçlü. Özellikle Deborah’ın iç dünyasını okurken gerçekle hayal arasındaki sınırın nasıl silikleştiğini hissediyorsunuz. Bu da kitabı yalnızca bir roman olmaktan çıkarıp insan psikolojisine dair etkileyici bir gözleme dönüştürüyor.
Bu eser bana şunu düşündürdü: İnsan bazen dışarıdan tamamen iyi görünürken içinde