Bu en kusursuz, en acı verici büyü, buradasınız, en az benim olduğum kadar buradasınız; ben neredeysem benim varlığımdan daha fazlasıyla siz de oradasınız.
Milena, sanırım ortak bir özelliğimiz var: Öylesine korkak ve çekingeniz ki hemen hemen tüm mektuplar birbirinden farklı, her mektup bir önce gelen mektuptan hatta daha fazla yazılacak cevaptan çekiniyor. Sizin yaradılışınız bu şekilde değil, bu açıkça görülüyor, belki benim yaradılışım da böyle değil ama artık bende huy oldu, çaresiz olduğum zaman veya daha çok kızgın, söylemek gereksiz ama bir de korktuğum zamanlarda geçiyor.
Bir mektup, bir tek haber yetmiyor mu? Tabi ki yeter, ama başımı arkaya yaslayıp mektupları yudumlamak, durmadan içmek istiyorum. Bunu bana açıklayın öğretmen Milena.