Kalbim katlanma bu dünyaya/1
…
Hep kendini yineliyorken sesler kokular
Gittikçe birbirine benziyorken dünle bugün
Ölümsüz olmak kadar ürkünç bir şey
Bu dünyaya alışmak duygusu
Sayfa 61
Reklam
Sıkıntılı düşünceler büyüdükçe üzerine atılıp yatıştırıyordum. Unutmaya çalıştım ve kaçtım. Ama kişi kendi duygularının çeperlerine kadar doldurduğu bir dolabın içinde ne yana kaçabilir. Hesaplarımız ise bu dolabın ufalmasına neden oluyor. Görünüşte zenginleşiyor, yoksul düşüyor unutuluyor veya ün yapıyoruz ne çare. Ölürken daracık dolaplarımızın içinde elimizi hâlâ, dünyanın, çekiştirilmekten çürümüş eteğine yapışmış görürsek ne yaparız?
Sayfa 109
Bütün bu olanlar yetersiz. çapraşık şeyleri düşünebilen, rüya gören uykusu kaçan ve yarınını ve ne zaman öleceğini bilemiyen bana yetersiz.en iyisi artık yaşamamak. evlenmeden çocuğum olmadan hatıra bırakmadan kendimi öldüreyim. fakat utanıyorum. beni ölü bulacakları zamanımdan utanıyorum.
Sayfa 82
Bize ağır gelen kendimizdir. Yolda, okulda, işte, başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz.
Sayfa 73
Yüreğinizin sıcaklığını esirgemeyin benden; yaklaşın, biraz daha yaklaşın, size öykümü anlatmak zorundayım.
Sayfa 6
Reklam