Aslında evliliğin eşlerin kişisel gelişim olanaklarını engellememesi gerekir…. 
Ayrılık bireyleşmeye beraberlik bireyleşmenin yitirilmesine neden olur. Her iki durumda da yaşanan duygu korkudur. İşte insanın kendisine karşı görevi bu kutuplaşmaya bir çözüm getirmeyi içerir hem beraber hem de özgür olunabilecek bir dengenin oluşumu ise ustalık ister.
Bir insanın ilişkileri anne babasıyla başlar. Bu öylesi bir beraberliktir ki bıraktığı izlerin bazıları yaşam boyu varlığını sürdürebilir ve yetişkin insanın dünyasını algılama biçimini etkileyebilir.
Herkesin başına kötü şeyler gelir ama önemli olan başımıza ne geldiği değil başımıza gelen şeylerle ne yaptığımız….
Halbuki dış diye bir şey yoktur; her şey ama her şey aslında sadece ve sadece içimizde cereyan etmektedir.
“Huzur içinde ellerimi kavuşturuyor ve bekliyorum,
Rüzgâra gelgite ya da denize aldırmıyorum,
Artık zamana ya da kadere isyan etmiyorum,
Bana ait olan bana gelecek çünkü.”