Özlem
@gulbesekeerr
selenofil | kahve tutkunu
535 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Divan şiirlerinden, özdeyişlerden ve beyitlerden oluşan İskender Pala kitabı. Divan edebiyatını pek sevemesem de kitabı oldukça sevdim, naçizane fikrim kitabın boyutu biraz daha büyük olabilirdi.
Distopya türünün bilinen yazarlarından Orwell, bu romanında Hindistan'daki İngiliz sömürgeciliğini anlatıyor.
Hindistan'daki yerlileri tanımlamak beyaz adamlar için öyle kolay ki. "Kara, sarımsak kokusu, köle (...)" Teninizin rengi statünüzü belirlemekteyken 1000 Hindistan yerlisinin şahitliğinin 1 beyaz adamın şahitliğine eşit olmadığını görüyorsunuz. Sömürgeciliğin yanı sıra mevcut yozlaşmayı da gözler önüne seren kitap, "uygarlığın, medeniyetin" pislik bulaştırmaktan başka bir anlam ifade etmediğini de ayrıca belirtilmekte.
Kitap "1903 senesi sonbaharında ve yağmurlu bir gecede Aydın'ın Nazilli kazasına yakın Kuyucak köyünü eşkıyalar bastılar ve bir karı kocayı öldürdüler." şeklinde başlıyor.
Olaylar ise kaza kaymakamı Selahattin Bey'in hem yetim hem de öksüz kalmış Yusuf'u evlat edinip çeşitli kazalara en son olarak da Edremit'e götürmesiyle şekilleniyor.
Lise yıllarımda okuduğum bir kitaptı ve çok fazla hatırlamıyordum, iyi ki tekrardan okumuşum. Sabahattin Ali'nin kaleminin değerini, sözcüklerdeki titizliğini, insanların ve toplumun her türlü duygu ve düşüncelerini dışa vuruşu öyle güzel ki. İyi ki bu dünyadan bir Sabahattin Ali geçti ve ne mutlu ki kitaplarla da olsa tanıyabilme fırsatına eriştim
Ayşe Kulin'in distopik tarzda yazdığı bir eser olmuş. Kitabın konusu ve ilerleyişi ilgi çekici ve kitapta akıcı bana göre, ister fantastik ister siyasi açıdan yorumlayabilirsiniz. Köprü romanından sonra okuduklarım arasında en sevdiğim eseri oldu galiba.
İnsan bir kitabı okumadığı için pişmanlık duyar mı? Ben yeterince pişman olduğumu düşünüyorum. Okuyun, okutturun, hediye edin, saklayın! Normalde okuduğum bir kitabı ikinci kez okumam ama istisnamı buldum ️
