Gül Baysal
@gulbysll
Bence denilenin aksine, sevmek için elbette bir beden gerek.
Ruhla ilgili o zırvalıklar, şeklinden bağımsız olarak bir ruhu sevebileceğimize dair sözler doğru değil.
Beynimiz öyle bir ayarlanmış ki kediyi ancak bir kedi olarak sevebiliriz, kuş yada fil olarak sevemeyiz. Kedi sevmek istersek kediyi görmek, tüylerine dokunmak, mırlamasını duymak, doğru düzgün sevemezsek tırmalanmak isteriz. Havladığını duymak istemeyiz. Eğer kedinin kanatları çıkarsa da onu öldürüp inceler, sonunda da canavar diye sergileriz.
Yeryüzündeki bütün yaratıklar arasında Şeytan ile hemen uyuşan, anlaşan tek yaratık insan idi.
Bu uyuşma sonunda, yüzyıllar, bin yıllar boyunca kötülük ekti, kötülük biçti ve kötüye zafer kazandırdı.
Evet, kötülük yapma ve yayma konusunda insanla yarışabilecek yaratık yoktu.
Devletin çıkarlarından daha önemli ne olabilirdi?
Bazıları insan hayatının önemli olduğunu sanıyorlardı.. ne laf ya!
Devlet bir sobadır ve yakıtı da yalnız insandır.
Yakılacak insan olmazsa soba söner. Sönen, yanmayan sobanın da hiçbir yararı yoktur.
Kitaptaki özellikle iki kısımdan çok etkilendim. Biri Nayman Ana efsanesiydi.Nayman Ana’nın feryadı kitap bitimine kadar kulaklarımda çınladı: Hafızasını kaybeden toplum, yönünü de kaybeder.
Bir diğer vurucu bölüm ise Abutalip Kutluğ karakterinin çocuklarına fikir ve umut bırakmak için cezalandırılmış bir baba olması. Geleceğe söz bırakmak, bazı düzenler için suçtur ve yazmak bazen en büyük direniştir.
