Birkaç ay sonra içinde yeni, korkunç bir duygu filizlendi. Sadece mutsuz ve kasvetli değil, aynı zamanda küskün de olmaya başladım. Eğri ağzım, çarpık ellerim ve işe yaramaz uzuvlarım yüzünden tüm dünyaya içerliyordum. Etrafımdaki normal ve mükemmel olan her şeye bakıyor ve kendi kendime yüzüncü kez neden farklı yaratıldığımı soruyordum. Diğer insanlarla aynı duygulara, aynı ihtiyaçlara ve hassasiyetlere sahiptim ama neden bana normal bir hayat yaşama hakkımı elimden almakla kalmayıp her gördüğümde midemi bulandıran işlevsiz bir beden verilmişti?