Gülcan Başaran
@gulcanbsran
Duyguları değiştirmek ya da reddetmek mümkün değildir; duygular sadece duyulur, anlaşılır ve kabul edilir. "Bunu neden böyle duyuyorsun?" veya "Öyle hissetmemen, kızmaman gerekirdi" gibi müdahaleler anlamsızdır. Duygular sadece duyulur anlaşılabilir
.
Şimdiye dek hayatın anlamının sürekli değiştiğini ama hiç kaybolmadığını gösterdik. Logoterapiye göre hayatın anlamını üç farklı yolla keşfedebiliriz: (1) Bir üretimde bulunarak veya bir iş yaparak, (2) bir şeyi deneyimleyerek ya da biriyle temas ederek ve (3) kaçınılmaz olan ıstıraba karşı aldığımız tavırla. İlkinin bir kazanım ve edinim biçimi olduğu çok açıktır. İkinci ve üçüncünün biraz daha ayrıntılandırılması gerekir. Hayatta anlam bulmanın ikinci yolu iyilik, hakikat veya güzellik gibi bir şeyi, doğayı ve kültürü veya en önemlisi başka bir insanı biricikliğiyle deneyimlemek, onu sevmektir.
"Hanımefendi, her ne kadar birbirlerine karşıt görünseler de tüm dinler gerçektir. Onlar aynı gerçeğin farklı sembolleridir. Farklı dillerde söylenmiş aynı cümlelerdir; bu yüzden aynı şeyi söylemelerine rağmen birbirlerini anlamazlar. Bir pagan 'Jüpiter', bir Hıristiyan ise 'Tanrı' dediğinde farklı sözcükleri aynı duyguyla söyler aslında: Aynı varlığı farklı şekillerde resmederler. Bir kedinin güneşin altında uyuması ve kitap okumak aslında aynı şeydir. Bir vahşi, bir Yahudi'nin Yehova'ya baktığı gibi bakar fırtınaya; bir vahşi, bir Hıristiyan'ın İsa'ya baktığı gibi bakar güneşe. Peki neden, hanımefendi? Çünkü gök gürültüsü ve Yehova, güneş ve İsa aynı şeyin farklı sembolleridir.
Bu sembollerin dünyasında yaşıyoruz, aynı anda hem ışığın hem de karanlığın olduğu bir tapınakta; ve her sembol gerçeğin yerine geçebilecek bir gerçeklik, ta ki zaman ve koşullar asıl gerçeği yeniden oluşturana kadar.
