Gülcan Başaran
@gulcanbsran
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ardından da şunu sor: Simdi neredeler? Hiçbir yerde ya da bilinmeyen bir yerdeler. Böylece değişmiş bir maddenin sonsuz zaman içerisinde artık yeri olmadığını anımsayacak, yaşamın bir sis bulutundan, bir hiçten başka bir şey olmadığını göreceksin. Öyleyse nedir bu telaş? Şu kısacık hayatını düzgün bir şekilde geçirmekten neden hoşnut olmuyorsun? Hangi maddi nedenden, hangi vazifeden kaçıyorsun? İncelikle gözlemlediğin ve yaşamın her alanında doğalarını araştırdığın bu şeyler, akıl için iyi bir alıştırmadan başka nedir? Öyleyse bunu, sağlam bir midenin her şeyi hazmetmesi gibi, içine atılanları alev ve ışığa dönüştüren bir ateş gibi, kendi içinde benimseyinceye kadar sebat et.
Kimsenin kendini bilindik anlamıyla feda etmediğini, yani kimsenin sadece bir başkası için özveride bulunmadığını söyledim. İnsanlar başkaları için her gün fedakarlıkta bulunur; fakat önce kendileri için bunu yapar. Bu eylem önce insanın kendi gönlünü hoşnut etmelidir. Bundan yarar sağlayacak başkaları arkasından gelir.
Deneyimlerime göre, insanın kendini belli ölçüde içki içme aşırılığına kaptırması için çeşitli ve pek de önemli olmayan gerekçeler -suç, korku, perişanlık, mutluluk- varken büyük bir aşırılığa kaptırması için daha büyük bir gerekçe var: Sıkıntı. Bir seferinde akıllı bir alkolik tanımıştım, içki içtiği zamanlar ayıkken hiç başına gelmeyen şeylerle karşılaşmak için içtiğini söylüyordu. Ona pek inanmıyordum, ancak görüşüme göre içki gerçekte bir şeyler olmasını sağlamıyor, sadece hiçbir sey olmamasının ıstırabına katlanmanıza yardımcı oluyor.
