Gülcan Özen

Gülcan Özen
@gulcanozn
Dünya bir kafes, ruh bir kuş… Uçmak istiyorsan kapıyı aç.
Ben seni bilirdim.
Korkuyorum… Kaç kara kapın var senin? Yaklaştıkça girdap oluyor yollar. Eriyor elimde, binbir umutla dövüp işlediğim kelebek anahtar. Bekliyorum. Yine de bekliyorum; fakat beklemek öyle soğuk ki çocukluğuma mezar kazdırıyor. Aydınlığa ne kadar yakınsın bilmeden yine bekliyorum. Bir gayret baksan o paslı delikten gözlerime… Rabbim kırk güneş yaratsa, “Bu gözler yine de sıcak bakmaz.” dersin içimi bilmeden. Oysa nereden bileceksin beni? Biz hiç birlikte yıldızlara bakmadık ki. Toprağa daldırmadık avuçlarımızı bir fidana can olsun diye. Bir kediyi doyurmak için aynı kapıdan heyecanla çıkmadık. Oysa nereden bileceksin beni? Biz hiç kol kola yürümedik
Şiir
Beklerkendeki isimli okura yanıt verildi
Gülcan Özen
Teşekkürler🌸
Reklam
Uyanış
Kalk o koltuktan, uyan! O göğsündeki hangi şeytanın zinciri Nasıl da çevrelemiş karanlık, güpegündüz. Oysa bir zamanlar ölüm, sıcak gelirdi. Kalk o koltuktan, uyan! Gözlerindeki hangi şeytanın gözleri Nasıl da hülyalara dalmışsın bu gerçeklikte. Oysa bir zamanlar Nur’u kalbinde hissederdin. Kalk o koltuktan, yürü! Beline sarılan hangi şeytanın elleri Nasıl da taşlaşmışsın bu ateş çukurunda. Oysa bir zamanlar hakkı aramak vazifendi. Hadi uzat elini, işte aralık kapı; bir el gerekmez, Rabbin eli sarmışken seni. Hadi uzat elini, işte gökyüzü; yıldız ışığı gerekmez, Umut aydınlatmışken yolu. Hadi uzat elini, işte korktuğun sınır; Acı çekmen gerekmez, çocukluk şarkısı getirmişken huzuru. Hadi uzat elini, işte kaybolup aradığın yarın; Ruhunu boğman gerekmez, Sevmek bitirmişken bu acı dolu yalnızlık zamanını. ⭐ Gülcan Özen🌙
Edebiyat
merve isimli okura yanıt verildi
Gülcan Özen
Teşekkür ederim 🌺🌺🌺