Nasıl olup da bir zamanlar onun yeteneksiz biri olduğunu kanaat getirdiğime hayret ediyordum; belki de kendi yeteneksizliğimi ona yansıtıyordum; belki de yeteneksizlik onda değil bendeydi.
Estella, sen son nefesime kadar benliğimin bir parçası olarak kalacaksın; bu senin engelleyebileceğin bir şey değil; içimde kalmış olan azıcık iyilikte de kötülükte de hep senden bir şeyler olacak. Seni içimdeki iyiliklerle özdeşleştiririm.
Seni unutmak mı! Sen benim benliğimin bir parçasısın; bir parçamsın sen benim. (...) Okuduğum her satırda sen varsın. Seni ilk gördüğümden beri baktığım her yerde hep sen varsın; nehirde, gemilerin yelkenlerinde, bataklıkta, bulutlarda, gündüzün aydınlığında, gecenin karanlığında, ormanda, denizde, sokaklarda... Zihnimde tasavvur edebildiğim tüm o güzel hayallerin vücut bulmuş halisin sen.