"Bizi soyacak mısın?" dedim.
Beni tutan adam, "Aynen öyle," diyerek beni sarstı.
Kendimi tutamadım. Kaçak olduğumuz için yakalanmadığımızı ve bu adamların birer hırsız olduğunu anlayınca içim rahatladı, güldüm.
Hırsızlar ve Malyen de bana kafayı yemişim gibi baktı.
"Saf mu bu kız?" diye sordu beni tutan adam.
"Evet," dedi Malyen ve susmamı işaret edercesine gözlerimin içine baktı. "Biraz öyledir."
Ben hiç gülmedim demem: güldüm. Güldüm ama, şöyle içten, candan gülmedim. Hem ben ne zaman böyle gülmek istesem anamın bir sözü hatrıma gelir: 'Çok gülen çok ağlar sözü..
Bir türlü istedigim gibi gülemem.
Okuyunuz efendim okuyunuz gençliğimin ihtiyarlığımdan çok neşeli ve daha güldürücü olduğunu göreceksiniz. Çünkü ben bile kendi kendime bayıla bayıla güldüm
Hayır azizim! Ben hiç gülmedim demem; güldüm. Güldüm ama şöyle içten, candan gülmedim. Hem, ben ne zaman böyle gülmek istesem anamın bir sözü hatırıma gelir: 'Çok gülen çok ağlar' sözü ... Bir türlü istediğim gibi gülemem. Şöyle hani, insanlara selam kabilinden bir gülümsemek mecburiyeti vardır. En mesut anımda o kadar gülebildim. Selam makamında da hiç gülürnsemedim; sonradan ağlayacağımdan korktum. Lafı uzattım dostum! Bu çizgiler, senin anlayacağın, gülmekten değil, güneşten ...