Yazar:
Hüseyin Rahmi Gürpınar
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1889
Yayınevi:
Kızıl Panda Yayınları
Orijinal Adı:
Şık-Âyine
ISBN:
9786257238335
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
28 diğer baskı · Tümünü Göster
Şık
1.670 okunmaÖzgür Yayınları · Nisan 2014 · 112 s.
Şık
1.580 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ekim 2025 · 112 s.
Şık
450 okunmaBilgi Yayınevi · 2019 · 136 s.
Şık
333 okunmaCan Yayınları · Ocak 2025 · 128 s.
Şık
210 okunmaİthaki Yayınları · · 128 s.
Şık
151 okunmaKarbon Yayınları · Mayıs 2019 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
ŞıkEdebiyat
Hüseyin Rahminden okuduğum ilk eser. Öncelikle herkesin okuması gereken bir kitap. Sokağı edebiyatımızda getiren sair, konuya çok güzel temas etmiştir. Romanı okuyunca ilk aklıma Felatun Beyle Rakım Efendi geldi.Bati taklitciligini okuduğumuz romanda dönem hakkında da bilgiler ediniyoruz.Baticiligin ne olduğunu bilmeyen Şöhret Bey'in bu yolda yaşadıklarını eğlenerek öğreniyoruz. Bu dönemde herkesin bir devlet dairesinde çalıştığını ve düzenli bir maasa sahip olduğunu anlıyoruz. Buna karşılık çalışmak yerine her gece alem yaptıklarını anlıyoruz. Sefalet içinde varlıklı yaşama mücadelesi veren kahramanlarimiz vardır.
Şık - Hüseyin Rahmi Gürpınar
Türü: Öykü
Sayfa Sayısı: 125
#kitapyorumum
Türk edebiyatının kıymetli yazarlarından olan yazarı kaleminden okuduğum dördüncü kitap.Yazarın anlatımı sade ve akıcı. Okuma kolaylığı sağlıyor.
Yazar bu eserini oldukça gençken kaleme almış. Öyleki bu eser Ahmet Mithat Efendi vasıtasıyla okurlarla buluşmuş ve yazar bu vesileyle tanınmış.
Yazar içerisinde dönemin toplumsal ve batı hayranlığı çarpıcı bir şekilde ele alınmış. Komik ve gülünç olaylarda eser içerisinde mevcut.
Okuyacaklara şimdiden Afiyet Olsun
#alıntı
“Birbirlerini böyle nasıl sevebilirler derseniz ben de derim ki asıl ciddi aşkı dil söylemeden önce insanın gözleri, çehresi hal ve tavrı onu meydana koyar.”
#konusu
Şatırzade Şöhret Bey, namıdiğer Şık; Batı kültürüne ve süslenmeye oldukça hevesli bir zattır. Kendine bir metres olarak tuttuğu Madam’la akılalmaz ve gülünç olaylar silsilesine kapılır.
Para karşılığında yanında tuttuğu bu kadın için çeşitli garip olaylara karışmak, gülünç duruma düşmek ve hatta hırsızlık yapmak durumunda kalır.
ŞIK/Hüseyin Rahmi GürpınarÖzet
- Spoiler içerir- Hüseyin Rahmi’nin 18 yaşında kaleme aldığı ilk eseri olması bakımından önem arz eden roman, bizlere Tanzimat romanının gözde tiplerinden bir örnek sunuyor. Hem acınacak hem de gülünecek bir tip bu. Gösterişli, Avrupa tarzına düşkün, “zarif” giyinen Şatırzâde Şöhret Bey’in Madam Potiş adında bir kadınla ilişkisi vardır. Ancak parasını metresine dayandırmadığı için annesinin elmaslarını çalmaya başlar. Şöhret Bey, metresi ve Drol adlı köpekleriyle sokaklarda dolaşırken sokakta bulduğu köpeği Drol, bir lokantada tabaklara saldırıp etrafa dağılınca Şöhret Bey lokantada dövülür ve metresi tarafından terk edilir.
Şöhret Bey, yakın arkadaşı Müştak Bey’in evine sığınır. Bu evde bir gece eğlencesi sırasında çeşitli etkinlikler gerçekleşir. Şöhret Bey, genç olduğunu düşündüğü yaşlı bir kadına yaklaşmaya çalışır. Gece olunca kadın Şöhret Bey’in odasına gelir ve ortalığı dağıtır. Bunun üzerine Şöhret Bey sokağa atılır. Ancak evdeki kişilere ait bazı eşyaların kaybolduğu görülünce, ertesi gün bu olaylara neden olduğu düşünülen Şöhret Bey ve metresi tutuklanır.
Sansürsüz yaşayamam!Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ın kitabı 
Şık'ın yayınlandığı dönemde (1889) Osmanlı İmparatorluğu, II. Abdülhamid'in sıkı sansür politikalarıyla yönetiliyor. İlginçtir ki, Hüseyin Rahmi Gürpınar da bu dönemde devletin "yazar kontrolü" yöntemlerinden nasibini almış bulunuyor. Maksat "maaşa bağlayarak muhalif olma potansiyelini taşıyan yazarları susturma". Devlet o ve onun gibileri kendisine memur yaparak edebiyat ile olan ilişkilerini kısıtlıyor.
"Beni önce memur yaptılar, sonra yazmamı yasakladılar. Peki bu maaş neyin karşılığı?" ironik durumunu yaşıyor yazar. Hüseyin Rahmi'nin sansürü delmek için eleştirilerini mizah perdesinin ardına saklamış olduğunu düşünmek gayet akla yatkın duruyor. Bugün bile "aykırı sesleri susturma" yöntemlerinin ne kadar benzer olduğunu görünce insan irkiliyor!
Şık yazarın ilk kitabı olması dolayısıyla sonraki eserleri yanında oldukça cılız kalmış. Türk edebiyatında Batılılaşma eleştirisini mizahla harmanlayan ilk önemli eserlerden biri olmasından dolayı ise okunmalı. Hüseyin Rahmi'nin anlatım dilini seven ayırt etmez zaten.
Kitaba çok sevdiğim bir yazar olan 
Ahmet Mithat Efendi'nin ise büyük katkısı olmuş. Romanını dönemin ünlü yazarına gönderiyor ve Mithat Efendi genç yazarın bu yeteneğini keşfedip onu teşvik ediyor. "Romanını tamamla, ben bunu yayımlatacağım!" diyerek Hüseyin Rahmi’ye yol gösteriyor. Nitekim hiçbir çaba karşılıksız kalmıyor.
Ahmet Mithat, sadece bir yazar değil, aynı zamanda bir hocaydı. Genç yetenekleri keşfetmek, onlara destek olmak onun için bir görevdi. Hatta bir keresinde, "Ben yazarlığı bir meslek değil, bir hizmettir diye anlarım." demişti. İşte bu anlayışla, Hüseyin Rahmi gibi pek çok yazarın yetişmesine öncülük etti. Hem yetişti hem yetiştirdi.
Kitabı benim için en önemli husus yapan konular bunlardı, onun dışında dediğim gibiAlıntı
Puan vermedi·88 syf.·
2025 39. kitabı
Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ın kitabı Şık'ın yayınlandığı dönemde (1889) Osmanlı İmparatorluğu, II. Abdülhamid'in sıkı sansür politikalarıyla yönetiliyor. İlginçtir ki, Hüseyin Rahmi Gürpınar da bu dönemde devletin "yazar kontrolü" yöntemlerinden nasibini almış bulunuyor. Maksat "maaşa bağlayarak muhalif olma potansiyelini taşıyan yazarları susturma". Devlet o ve onun gibileri kendisine memur yaparak edebiyat ile olan ilişkilerini kısıtlıyor.
"Beni önce memur yaptılar, sonra yazmamı yasakladılar. Peki bu maaş neyin karşılığı?" ironik durumunu yaşıyor yazar. Hüseyin Rahmi'nin sansürü delmek için eleştirilerini mizah perdesinin ardına saklamış olduğunu düşünmek gayet akla yatkın duruyor. Bugün bile "aykırı sesleri susturma" yöntemlerinin ne kadar benzer olduğunu görünce insan irkiliyor!
Şık yazarın ilk kitabı olması dolayısıyla sonraki eserleri yanında oldukça cılız kalmış. Türk edebiyatında Batılılaşma eleştirisini mizahla harmanlayan ilk önemli eserlerden biri olmasından dolayı ise okunmalı. Hüseyin Rahmi'nin anlatım dilini seven ayırt etmez zaten.
Kitaba çok sevdiğim bir yazar olan Ahmet Mithat Efendi'nin ise büyük katkısı olmuş. Romanını dönemin ünlü yazarına gönderiyor ve Mithat Efendi genç yazarın bu yeteneğini keşfedip onu teşvik ediyor. "Romanını tamamla, ben bunu yayımlatacağım!" diyerek Hüseyin Rahmi’ye yol gösteriyor. Nitekim hiçbir çaba karşılıksız kalmıyor.
Ahmet Mithat, sadece bir yazar değil, aynı zamanda bir hocaydı. Genç yetenekleri keşfetmek, onlara destek olmak onun için bir görevdi. Hatta bir keresinde, "Ben yazarlığı bir meslek değil, bir hizmettir diye anlarım." demişti. İşte bu anlayışla, Hüseyin Rahmi gibi pek çok yazarın yetişmesine öncülük etti. Hem yetişti hem yetiştirdi.
Kitabı benim için en önemli husus yapan konular bunlardı, onun dışında dediğim gibi
Zihninden dedi ki: “Nereye gideceğimi düşünmek de bir cinnet değil midir?”
Diyor kitabında Hüseyin Rahmi Gürpınar
Şık Hüseyin Rahmi Gürpınar ilk eseridir.
Ahmet Mithat Efendi’nin Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın bu eserinde önemli katkısı vardır bu eserinde de bu konuya da önsözde değinilmektedir.
Başkahramanı Şöhret Bey, Batılılaşmayı sadece kılık kıyafete indirgemiş, yüzeysel bir “şık” olmaya çalışırken hem komik hem de trajik durumlara düşmektedir.
Bolca maceralı bir okuma serüveni okuyucuları beklemektedir.
Dil bakımından roman dönemin Osmanlı Türkçesiyle yazılmış olan eser Günümüz Türkçesi ile derlenmiştir.
Çok severek okudum. Herkese naçizane tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Derlemesi için Mehmet Tekin'e teşekkürler.
Hüseyin Rahmi Gürpınar
Şık Hüseyin Rahmi Gürpınar ilk eseridir.
Ahmet Mithat Efendi’nin Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın bu eserinde önemli katkısı vardır bu eserinde de bu konuya da önsözde değinilmektedir.
Başkahramanı Şöhret Bey, Batılılaşmayı sadece kılık kıyafete indirgemiş, yüzeysel bir “şık” olmaya çalışırken hem komik hem de trajik durumlara düşmektedir.
Bolca maceralı bir okuma serüveni okuyucuları beklemektedir.
Dil bakımından roman dönemin Osmanlı Türkçesiyle yazılmış olan eser Günümüz Türkçesi ile derlenmiştir.
Çok severek okudum. Herkese naçizane tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Derlemesi için Mehmet Tekin'e teşekkürler.Ekşi Tatlı HicivHüseyin Rahmi Gürpınar , ilk romanı Şık’ın 1889’da yayımlandığını, aradan geçen otuz yılın ardından 1919’da ikinci kez basıldığını, o günleri gülümseyerek, biraz da içten bir duyguyla kitabın giriş bölümünde Şık bir üslupla anlatıyor. Romanı gençlik yıllarında, henüz edebiyat yolculuğunun başındayken kaleme aldığını, eserin, o dönemin ustası olan Ahmet Mithat Efendi’ye büyük bir çekingenlikle gönderdiğini, fakat Gürpınar ziyadesiyle teşvik ve takdir gördüğünü aktarıyor. Bu olay Gürpınar için bir dönüm noktası, her ne kadar ilk romanında acemilikler olduğunu kabul etse de, içtenliğini, mizahını ve yazma heyecanını esere yansıttığını belirtiyor... Şöhret Bey karakterini yaratırken aslında ileride kaleme alacağı Şıpsevdi’nin Meftun Bey’ine de göz kırptığını itiraf ediyor…
—sırada o okunacak belli oldu.:)
Yazarın çok kıymetli bulduğum durumu zaman içinde olgunlaştığını fakat o gençliğe ait saf duyguların, eksiklerin ve coşkunun da kendince ayrı bir kıymeti olduğunu samimi bir dille paylaşıyor. İlhamını buradaki eksiklikle, hayatta gördüğü çıkıntılarla dolu noksanlıklarından aldığını satırlarını okurken farkettiriyor.
Şık, adının zarif çağrışımıyla tezat oluşturan bir ironiyle Osmanlı'nın Batılılaşma sürecindeki kültürel bocalamayı hicivli bir dille konu ediniyor. Roman, şekilci Batılılaşmanın en çarpıcı figürlerinden biri olan Şatırzade Şöhret Bey etrafında şekilleniyor, kılık kıyafete, gösterişe ve yarı Fransızca konuşmaya düşkün, fakat bilgi ve derinlikten yoksun bu karakter, yalnızca görüntüyle Batılı olunabileceğini sanan trajikomik bir tip olarak karşımıza çıkarıyor. Gürpınar, Şöhret Bey’in giyim tarzı, davranışları ve sık sık yaptığı Fransızca hatalarıyla hem gülünç hem de hüzünlü bir portre çizerken, Osmanlı toplumundaki yapaylık ve taklitçiliği keskin birDüşünce
Puan vermedi·112 syf.·
2025 115. kitabı
Hüseyin Rahmi Gürpınar , ilk romanı Şık’ın 1889’da yayımlandığını, aradan geçen otuz yılın ardından 1919’da ikinci kez basıldığını, o günleri gülümseyerek, biraz da içten bir duyguyla kitabın giriş bölümünde Şık bir üslupla anlatıyor. Romanı gençlik yıllarında, henüz edebiyat yolculuğunun başındayken kaleme aldığını, eserin, o dönemin ustası olan Ahmet Mithat Efendi’ye büyük bir çekingenlikle gönderdiğini, fakat Gürpınar ziyadesiyle teşvik ve takdir gördüğünü aktarıyor. Bu olay Gürpınar için bir dönüm noktası, her ne kadar ilk romanında acemilikler olduğunu kabul etse de, içtenliğini, mizahını ve yazma heyecanını esere yansıttığını belirtiyor... Şöhret Bey karakterini yaratırken aslında ileride kaleme alacağı Şıpsevdi’nin Meftun Bey’ine de göz kırptığını itiraf ediyor…
—sırada o okunacak belli oldu.:)
Yazarın çok kıymetli bulduğum durumu zaman içinde olgunlaştığını fakat o gençliğe ait saf duyguların, eksiklerin ve coşkunun da kendince ayrı bir kıymeti olduğunu samimi bir dille paylaşıyor. İlhamını buradaki eksiklikle, hayatta gördüğü çıkıntılarla dolu noksanlıklarından aldığını satırlarını okurken farkettiriyor.
Şık, adının zarif çağrışımıyla tezat oluşturan bir ironiyle Osmanlı'nın Batılılaşma sürecindeki kültürel bocalamayı hicivli bir dille konu ediniyor. Roman, şekilci Batılılaşmanın en çarpıcı figürlerinden biri olan Şatırzade Şöhret Bey etrafında şekilleniyor, kılık kıyafete, gösterişe ve yarı Fransızca konuşmaya düşkün, fakat bilgi ve derinlikten yoksun bu karakter, yalnızca görüntüyle Batılı olunabileceğini sanan trajikomik bir tip olarak karşımıza çıkarıyor. Gürpınar, Şöhret Bey’in giyim tarzı, davranışları ve sık sık yaptığı Fransızca hatalarıyla hem gülünç hem de hüzünlü bir portre çizerken, Osmanlı toplumundaki yapaylık ve taklitçiliği keskin birFazla ve gereksiz özenti kişiyi nereye sürüklerAlıntı
Hüseyin Rahmi Gürpınar 'ın ilk eseri olan Şık, yanlış batılılaşma konusunu ele aldığı bir eserdir. Osmanlı Devleti'nin Lale Devrinden başlayarak Batı'nın bir şeylerini almaya hazır bir toplum ortaya çıkmıştır. Doğu Batı çatışması ise Tanzimat döneminden başlayarak eserlere konu olmaya başlamıştır.
Hüseyin Rahmi Gürpınar'ın bu eseri ise sade bir dille ve konu karşılığı olmadan Doğu Batı temasını ele almıştır. Şatırzade Şöhret Bey adlı karakter ise yanlış batılılaşmanın kişiyi nereye sürüklediğini gözler önüne sermektedir.
Şöhret Bey, güzel olmamasına rağmen şık giyinip kendini güzel ve yakışıklı zanneden, Fransızca konuşan, Avrupai görünmeye çalışan, hayatı gelip geçici yaşayan bir karakteridir. Şöhret Bey sırf metersi Madam Potiş ile daha fazla vakit geçirmek için annesinin inci küpelerini satması, ve daha sonra Madam Potiş 'in yanına gidip gece Avrupalıların yaptığı gibi bir de bir köpek bulup yanlarına gezmek isterler. Drol adını koydukları bir sokak köpeğidir. Bu köpek yüzünden başlarına türlü işler açılır.
Madam Potiş ise tabiri caizse yoldan çıkmış bir kadındır. Şöhret Bey'i çok salak bulur onunla sırf gün geçirmek için berber olur. Köpeğin bile Şöhret Bey'den daha yakışıklı olduğuna inanır.
Eser genel olarak bu iki karakterin üzerinden sürmektedir. Şöhret Bey'in batılılaşma çabası onu hapishaneye kadar sürükler.
Yazar bu eserde Türkçe dilinin özelliklerin ve güzelliklerini bile unutan bir toplumun oluşmasını eleştirir. Aynı zamanda Batı'nın güzel şeylerini almak varken bizlerin kötü özelliklerine odaklanmamızı eleştirmiştir. Batı'nın bilimini, sanatını, felsefesini almak varken neden kıyafeti ve süsünü alıp kendi özelliğimizi kaybediyoruz. Bu durum bence şimdiki Türkiye'nin de üzerinden durulması gerektiği bir sorundur. Bizler geriye baktığımızda doğru düzgün
Aziz Nesin'in öykülerini okumayı çok severim. Güldürüyor ama bir yandan da düşündürüyor. Şık'ın hikayesi de öyle. Okurken hep bu benzerlik aklıma geldi.
Kitabın ana karakteri Şöhret bey yani Şık batı medeniyetine hayran birisi. Ama onun ne olduğuna dair en ufak fikri bile yok. Ne biliyor, ne araştırıyor ne de okuyor. Sadece kenardan köşeden duyduğu yalan yanlış birkaç bilgiyle çevresine hava atıyor. Mış gibi yapıyor anlayacağınız. Bu gibi insanlar o zamanlar da varmış, şimdi de var. Yazar da söylüyor bunu: etrafımızda, aramızda dolaşıyorlar diye.
H.R.Gürpınar'ın ilk romanıymış. Gözlem yeteneğini, anlatım şeklini, mizahını beğendim.
Şık romanı toplum eleştirisini mizah ve realizmle birleştirdiği erken dönem romanlarından biri olarak, Batılılaşma sürecinin yüzeysel ve taklitçi yönlerini merkeze almaktadır. Roman, dönemin İstanbul’unda “alafranga” görünme arzusuyla şekillenen züppe tipler üzerinden, Batı’yı anlamadan yalnızca dış biçimlerini benimseyen bir zihniyetin trajikomik hâllerini gözler önüne serer. Gürpınar, başkahramanın davranışları, dili ve sosyal ilişkileri aracılığıyla, modernleşmenin içselleştirilmediğinde nasıl bir kimlik bunalımına dönüştüğünü ustalıkla gösterir; bunu yaparken didaktik bir söyleme yaslanmak yerine, güçlü gözlem yeteneği ve ironik anlatımıyla okuru hem güldürür hem de düşündürmeye sevk eder. Roman boyunca kullanılan canlı diyaloglar ve günlük hayata ait ayrıntılar, eseri yalnızca bireysel bir karakter eleştirisi olmaktan çıkarıp dönemin toplumsal yapısına dair geniş bir panorama hâline getirir. Şık, ahlaki çözülme, görgüsüzlük ve sahte modernlik gibi temaları işlerken, Osmanlı toplumunun geçirdiği dönüşümün sancılarını da arka planda hissettirir; bu yönüyle eser, sadece bir “züppe tipi” hicvi değil, aynı zamanda yanlış anlaşılan Batılılaşmaya karşı güçlü bir toplumsal eleştiridir. Gürpınar’ın sade ama etkili dili sayesinde roman, yazıldığı dönemin sınırlarını aşarak günümüzde de güncelliğini korur ve modernleşme tartışmalarına tarihsel bir perspektiften bakmak isteyen okurlar için değerli bir okuma deneyimi sunar.
Yazar, Şık’ı yazıp Ahmet Mithat Efendi’ye gönderir; ancak hemen ardından yazısının beğenilmeyeceğini düşünerek pişman olur. Oysa bu eser, yazarlık serüvenine adım attıran başarı zincirinin ilk halkası olur.
Şık, Şatırzade Şöhret Efendi’dir. Alafrangalığa özenen ama bunu üzerine yakıştıramayan bu beyefendi, Beyoğlu caddelerinde sadece kıyafetiyle değil kişiliğiyle de epey kendine güldürür. Beğendiği hatun Madam Potiş, Şık’ın zaaflarını kullanarak geçinir. Fakat bir gün gelir ki ne Potiş ne de Şöhret işin içinden çıkamayacakları bir gün yaşar. Olayların sonunda kurtulan da vardır, kurtulamayan da.
Yazarın, Batı’nın Doğu’ya sirayet ettiği ilk zamanlarda böyle tespitler sunması, bana göre geleceğe dönük bir uyarı niteliği taşır. Avrupai tavırların böylesine abartılması ve doğurduğu belalar kitabın temelini oluşturur. Öyle ki Şöhret Efendi, işlediği suçlardan habersiz olan polise kendini ele verir.
Şık, bu kendini bilmez hareketleri kültür diye yutturmaya çalışır. Frenklerden duyduklarını okuyarak öğrenmiş gibi anlatır. İşin tuhaf yanı ise buna en çok kendisi inanır.
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın kalemi bana iyi hissettiriyor. Karakterin laubali tavırlarına karşı yaptığı iğnelemeler ve görünüşü üzerinden kurduğu mizah, metnin sıkıcı olmasını engelliyor. Üstelik mizahın altı boş değil; olayların polisler eşliğinde sonlanması kitap bitince düşündürüyor.
Okuduğum ikinci kitabı olmasına rağmen külliyatını oluşturma isteği uyandırdı bende. Alafranga–alaturka yani Batı–Doğu ilişkisini dayatma olmadan sunması, bu özenmenin çoğu zaman sadece gösteriş olduğunu hissettiriyor. Doğru şekilde örnek alınırsa ilerlenebileceğini, aksi hâlde ise insanın sadece komik duruma düşeceğini gösteriyor. Şık, bu mesajı kendi yaşamı üzerinden anlatıyor.
Yazar Hakkında
Hüseyin Rahmi GürpınarYazar · 100 kitap
17 Ağustos 1864 tarihinde İstanbul'da doğdu. Hünkâr yaveri Mehmet Sait Paşa'nın oğlu olan Hüseyin Rahmi, üç yaşında iken annesinin ölümü üzerine, Girit'te bulunan babasının yanına gönderildi. İlkokula başladı ancak babasının evlenmesi üzerine altı yaşında tekrar İstanbul'a anneannesinin yanına gönderildi ve eğitimine burada devam etti. Yakubağa Mektebi, Mahmudiye Rüşdiyesi ve idadide okuyan Hüseyin Rahmi, tarihçi Abdurrahman Şeref Bey'in himayesiyle Mekteb-i Mülkiye'ye girdi (1878). Okulun ikinci sınıfında iken ciddi bir hastalık geçiren Hüseyin Rahmi buradaki öğrenimini yarıda bıraktı (1880). Kısa bir süre, Adliye Nezareti Ceza Kalemi'nde memur, Ticaret Mahkemesi'nde Azâ Mülazımı olarak çalışan Hüseyin Rahmi hayatını kalemiyle kazanmaya çalıştı.
1887'de Tercüman-ı Hakikat gazetesinde yazmaya başlayan Hüseyin Rahmi, ardından İkdam ve Sabah gazetelerinde mütercim ve muharrir olarak çalıştı. II. Meşrutiyet döneminde 37 sayı süren Boşboğaz ve Güllâbi adlı bir gazete çıkardı. İbrahim Hilmi Bey ile birlikte çıkardığı Millet gazetesi de uzun ömürlü olmadı. 1925-1927 yılları arasında yayımlanan Türk Kadın Yolu adlı derginin yazarları arasındaydı. Sonraki çalışmalarını İkdam, Söz, Zaman, Vakit, Son Posta, Milliyet ve Cumhuriyet gazetelerine neşretti. Türkiye Büyük Millet Meclisi'nde 5. ve 6. dönemlerde Kütahya milletvekili olan Hüseyin Rahmi, ömrünün son otuz bir yılını geçirdiği Heybeliada'daki köşkünde 8 Mart 1944 tarihinde öldü ve oradaki Abbas Paşa Mezarlığı'na defnedildi.
Edebiyat hayatı
Hüseyin Rahmi Gürpınar; İstanbul halkının toplumsal, töresel yaşantılarını, aile geçimsizliklerini, batıl inançlarını, yaşadığı çağdaki Türk toplumunun geçirmekte olduğu krizleri hümuristik bir mizah dehasıyla anlatır. Servet-i Fünûncuların yaşıtı olduğu halde, ayrı bir sanat görüşünü sürdürür. Romanlarındaki kahramanların çoğu 19. yy sonu İstanbul'un canlı, renkli insan, hayat manzaralarıdır. Eserlerinde Anadolu yoktur. Mizahı, güldürücü olduğu kadar, gülünç yönlerimizin yansıtılması, hicvedilmesi için gerekli bir araçtır. Hüseyin Rahmi, seçtiği tipleri seviyelerine uygun, ustaca konuşturur ve olayları gülünçlü, acıklı yönleriyle belirtir. Kuvvetli bir gözlem gücü vardır. Realist, natüralist bir görüşle "toplum için sanat" yapar. Ertem Eğilmez tarafından 1976 yılında çekilen Süt Kardeşler sinema filminin konusu Hüseyin Rahmi'nin Gulyabani (1913) isimli romanından uyarlanmıştır. Bağımsız sanatçılardan biri olarak da anılır.
Hüseyin Rahmi Gürpınar’ın romanları ve öyküleri yeni nesiller tarafından da kolayca anlaşılabilmesi için 1960 sonrasında içinde Mustafa Nihat Özön'ün de yer aldığı bir edebî kurulca sadeleştirilmişti. Bu sadeleştirme kimilerince yerinde bulunurken kimileri de özgün dilin dokunulmadan bırakılması gerektiğini savunmuşlardı.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Hüseyin_R...
