Bir şey oluyor bazen, bütün dünya bizim düşündüğümüzün tersini bile düşünse o kadar kuvvetli inanıyoruz ki o şeye, gerçekle bağımız kopuyor. Sonrası acı elbet. Olsun. Samimi bir acı, sahte bir mutluluktan daha kötü olabilir mi gerçekten?
Söyleyeceğimiz çok şey var aslında. Ama üşeniyoruz. Ve çok sıkıldık. Önceleri müthiş bir hevesle acılarımızı paylaşacak insan ararken etrafımızda, şimdi kimseler soru sormasın istiyoruz.