"Geriye bakmak da korkutucu. Orada hep acı var, bir hatırayla bile kalbim iki parçaya ayrılıyor. Beni mahveden kötü insanlar yüzünden sonsuza dek ağlayacağım."
Gestalt Duası diyor ki:
"Ben kendi işime bakarım, sen de kendi işine bak. Ben bu dünyaya senin beklentilerini gerçekleştirmek için gelmedim. Sen de benim beklentilerimi gerçekleştirmek için gelmedin. Sen sensin ve ben benim.
Eğer tesadüf eseri birbirimizi bulursak bu çok güzel olur. Ama bulamazsak yapacak hiçbir şey yok."
Söylediklerimle algılanan arasındaki mesafeyi kapatmak için daha çok söyleyip, o mesafeyi daha çok açıyorum sanki. Kendimi ifade ediş biçimimin sarrafı olmak istediğim yol iyice acemileştiriyor sanki beni.
Ben ne zaman bir yola çıksam, bulutlar güneşimi kesti hep.
Nasipsiz miyim şu hayatta, neyim anlamadım ki.
Bir şey istiyorsun, umut ediyorsun, emek veriyorsun, seviyorsun, sadece seviyorsun, ‘şimdi tamamım, şimdi her şey tastamam’ diyorsun yine önüne bir şey çıkıyor.
Tam doğruluyorsun, yine bir şey belini büküyor;
ama vardır her şeyin bi sebebi, vardır mutlaka bir hayrı diyorsun
ama yok.
Anlayacağın şu hayatta umut etmekten başka bir meziyetim yok benim.
Hıı.. Bir de inanmak…