Gülşen
@gullseengul
Şu anda okuduğu kitaplar
Bekleyişin sonu var mı gerçekten? İnsan ne zaman mutlu sona ulaşacağını, içindeki kör bilinmezliğin ne vakit aydınlığa kavuşacağını hep merak eder. Karanlığa alışan gözler bir gün ışıkla karşılaştığında kamaşır; belki de o aydınlığı yadırgar. Ya bütün kaçışlarının sonunda sığındığı belirsizlik aslında bir yuva olduysa? Belki de insan en çok bilinmezliğe veda ederken zorlanır. Çünkü yolun sonunda ya ışık tüm karanlığı silip yolunu aydınlatır ya da derin bir karanlık, incecik umudunu sessizce içine gömer.
Ve anladım:
bazı boşluklar ne harfe sığar
ne gözyaşına,
ne de dört duvarın sessizliğine.
İnsanın içine çöker,
orada yaşar,
orada büyür…
Şimdi ben yalnızım. İstanbul yalnız. Konyaaltı yalnız. Sevgi, yoksul. Öfke, aptal. Merhamet, kimsesiz. Şimdi hepimiz, elimizde bir ölü dünya, koşa koşa bütün iyilikleri unutmaya çalışıyoruz.