Gülşen

@gullseengul·
·
sabitlendi
Zaman değil de dünya geçiyormuş insanın üzerinden. Bir parçan yollarda hayal, bir parçan evlerde çürüme fotoğrafı, bir parçan çarşıların ipinde arzu. Herkes kayıp. İnsan ölülerine yetişemiyor. Azıcık yavaşlasa, azıcık soluk alayım, hayal kurayım, yaramı seveyim... Dünyanın dışına düşecekmiş korkusuyla daha hızlı koşmaya başlıyor.
Reklam
Bir kırılma noktasıdır bu; çırpındıkça battığın, emeklerinin avuçlarından çöp gibi döküldüğü o uğursuz an... Gönlün zedelenir, bakışların buğulanır. Herkes gibi olmanın o hafifliği dururken, sen sırtına kendi benliğinin o muazzam ağırlığını yüklemeyi seçersin. En kolayı reddeder, en zor patikada yürümekte diretirsin. ​Gözlerinden süzülen o yaşlar, bir yenilginin değil, kabullenişin sessiz çığlığıdır. Dünya sağırdır, dünya sabittir ve bazen hiçbir şey değişmez. Değişim için ateşe atılan kişi, o ateşte eriyip bambaşka bir siluete bürünür ancak: Duygularıyla, düşünceleriyle ve o kaçınılmaz davranışlarıyla..."
​"Beklentiler, kendi üzerine kilitlediği kapılardı. Herkesin aynı dilde sustuğu o ıssız meydanda, bir umuda el uzatmanın, avucunda bir kor parçası taşımak olduğunu biliyordu; sonu kül, sonu hüsrandı... Mevsimlik heveslerin ardından gelen o asırlık yıkımlar arasında, bir sağa bir sola yalpalayan gölgesiyle baş başa kalmıştı. Kimliksiz bir zamanın orta yerinde; evveli, bugünü ve meçhul yarını arasında dokunan o ince sızının adıydı artık."
Ateş ısıtabilir veya yakıp yok edebilir, su susuzluğu giderebilir veya boğabilir, rüzgar okşayabilir ya da kesebilir. İnsan ilişkileri de böyledir: Birbirimizi hem yaratabilir ve yok edebilir hem besleyebilir ve dehşet içinde bırakabilir hem de travma yaşatabilir ve iyileştirebiliriz.

Gülşen

, bir kitabı okumaya başladı
Maia Szalavitz
8.6/10 · 10,5bin okunma
Reklam