Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de,başaramaz.Ruh,başına kare hale takıp göğe yükselmek için çırpınır ama vücut dünyalıdır;yer,içer,yaşar.
İlginç olan, kötülüğün tarafında yürümeyi seçenlerin yürüdükleri yönün onları iyiliğe götürmeyeceğini daha en başında bilmeleriydi. İyilik kötülüğün kılığına giremiyordu çünkü ama kötülük sık sık iyilik kılığına giriyordu.