İlginç olan, kötülüğün tarafında yürümeyi seçenlerin yürüdükleri yönün onları iyiliğe götürmeyeceğini daha en başında bilmeleriydi. İyilik kötülüğün kılığına giremiyordu çünkü ama kötülük sık sık iyilik kılığına giriyordu.
Güzel dolap ama nereye koysak olmadı.Hiçbir yere yakışmadı.Evin içinde dolandık durduk dolapla.Balkona bile koyduk,yine olmadı.Dolap güzel,çok güzel.Ama bizim eve uymadı.”Götür aldığın yere ver en iyisi.”dedim.Valla araba tutup geri götürdü.Olmayınca olmuyor.Sığmayınca sığmıyor.Benim ki de o hesap.Ben de sığmıyorum…