Günay Süleymanova
@gunysva
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Stefan Zweig - “Olağanüstü Bir Gece”.Edebiyat
Stefan Zweig - “Olağanüstü Bir Gece”.
Kitab haqqında düşüncələrimi paylaşmamışdan öncə ilk bunu bildirmək istəyirəm ki, kitabı tamamilə üz qabığı şəklinə görə, Van Gogh’un “The Stary Night” əsərinə vurğun olduğum üçün almışdım. Çünki o əsər mənim üçün xüsusi olaraq dəyərlidir və qəlbimdə fərqli hislər yaradır.
“The Starry Night” rəsm əsəri kimi “Olağanüstü Bir Gece” də mənim qəlbimdə xoş hisləri yaratmağı bacarmışdı. Əsərin baş qəhrəmanı - Baron Fredrich Michael von R. kimi mən də eyni zamanda onunla birlikdə “hissizliyi”, “duyğusuzluğu” və “qəlb soyuqluğunu” yaşadım. Qəlb soyuqluğu hissi ilə tanışam və sətirləri oxuduğum zaman bir çox cümlədə özümü tapdığım doğrudur. O artıq hiss etməyə başlayanda, yenidən içində duyğular canlanmağa, insanlara qarışmağa başlayanda onunla birıikdə mən də sevindim… İnsanlara yaxın ola bilməmək hissi də mənə tanışdır, düşüncəmə görə, bunun nəticəsindədir yaranan qəlb soyuqluğu hissi.
Onun yenidən həyata qayıtması, özünü yenidən canlı və hisləri olan biri kimi hiss etməsi məni də çox sevindirmişdi.
Tural İlyas “Jamevü”Felsefe-Düşünce
(Kitab haqqında spoiler vermək istəmirəm, lakin bunu demək istəyirəm ki..)
41-ci hissəyə qədər eyni hadisələr, eyni son, demək olar ki, eyni həyat həkayəsi fərqli-fərqli şəxslər arasında baş verirdi. Və hər biri də sonda eyni hissi yaşayırdı.. yalnızlıq və məyusluq hissi..
Əslində bu kitab dejavü ilə jamevü’nün birləşməsi idi. Kitabın üz qabığında da göstərildiyi kimi. Hər bir şeydə sirr, məna, çatdırılması gərəkilən bir “mesaj” var idi.
41-47-ci hissələr mənim üçün tamamilə gözlənilməz oldu. O hissələri oxuyarkən çoox böyük bir təəccüb hissinə qapıldım. Çox fərqli hisslər yaşadım. Bir kitabı oxuyarkən bu hissləri ilk dəfə idi ki, yaşayırdım. Bu tamam fərqli idi. Sanki mənim (oxucunun) oxuyarkən, sonunun necə bitəcəyini bilən insanın (oğlanın) keçirdiyi hissləri mən də keçirirdim.. və ya necə desəm.. tam əksi… mənim keçirdiyim hissləri o da keçirirdi. Bəlkə də, biz eyni anda bu hissləri keçirirdik. Eyni anda düjavü’nü yaşayırdıq və sonunun da necə bitəcəyini çox yaxşı bilirdik.
Kitabı oxuyarkən eyni zamanda həm dejavü, həm də jamevü hissini yaşadım.. Bu hiss başa salınmaz bir hissdir, sadəcə yaşanır və hiss edilir. Çox fərqlidir. Kitabı oxuyanlar məni daha yaxşı anlayar.
Düşüncəmə görə, kitab bir şey çatdırmaq istəyirdi. Nəyi çatdırmaq istədiyini bu cümlələrdən daha da aydınlaşdıra bilirdim: “ Fikrimcə, zaman anlayışını dərk edib artıq. Və sevgi, fəlsəfə kimi bir sıra şeyləri də hiss edir və yaşayır hazırda ”. Eynilə mənim də hazırda yaşadığım kimi. Bəlkə də, bu cümlələr oxucuya yönəlirdi, bəlkə də, yanılıram, lakin, düşüncəmə görə, “mesaj” bu cümlələrdə gizli idi. Fikrimcə, bu kitab bizə “zamanın” necə dəyərli olduğunu çatdırır və öyrədirdi. Və əlbəttə ki, kitabda fəlsəfə, sevgi qarışığı mövzular rol alırdı. (Ümumiyyətlə fəlsəfə, psixologiya, bunlar mənim ən
