Tayfun ÖZTÜRK
@gurTurk
Türk dili ve edebiyatı öğretmeni
KLU ÇTLE YL Tez - İÜ RTS Lisans 4/4
81 okur puanıMart 2018 tarihinde katıldı
Saraybosna Blues Çevirisine DairEdebiyat
Her şeyden önce söylemek gerekir ki yabancı bir dilden çeviri yahut bir dil içersinden aktarma yapma meselesi zorlu bir alandır. Bundan hareketle eserin çevirmenine saygı duyuyorum.
Eserin çevirisi, dönemin Saraybosna'sında yaşanan insanî krizleri, can pazarını anlamamız açısından önemli ve kıymetli. Eserin daha önceleri sanırım üç kez daha çevirisi gerçekleştirilmiş.
İlgili çevirinin tutulan yöntem bakımından bilhassa uyarlamadan uzak bir tavırda olması, eseri okumayı bir hayli çetinleştirmiş. Slav dillerinde, daha da genel bakacak olursak Hint Avrupa dillerinde gayet doğal olan devrik cümle yapısının Türkçeye de aynen taşınması Türk okuyucusuna rahatsızlık verdiği su götürmez bir gerçek. Devrik cümleler kimi yerlerde öyle bir görüntü arz ediyor ki devrikten de devrik cümleler demek durumunda kalıyoruz.
Öte yandan çevirilen şiirler de şiirsel bir varlık sergilemek açısından zayıf kalmış. Gerek üst paragrafta gerek bu paragrafta bahsettiğim sorunların kitabın hem çevirmeni hem "son ütücüsü" tarafından fark edilmesi ve bir hâl çaresine bakılması gerekirdi. Yeni bir basım yapılırsa bu sorunların bertaraf edilmesini temenni ederim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Metin Kaçan'ın 'Ağır Roman'ı 1990'da, Dıranas'ın 'Fahriye Abla'sı ise 1935'te yayımlanır fakat bilen bilir ki Dıranıs'ın 'Fahriye Abla'sı, 1997'de sinemaya uyarlanan 'Ağır Roman'ın Tina'sına (Müjde Ar) yazılmıştır.
Bu böyledir.
"Ben sana teşekkür ederim beni sen öptün
Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün
Serinlik vurdu korulara canlandı serçelerim
Sen mavi bir tilkiydin binmiştin mavi ata
Ben belki dün ölmüştüm belki de geçen hafta
Sen bana çok güzeldin senin ayakların da"
"Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim. Kitap benim has bahçemdi. Hayat yolculuğumun sınır taşları kitaplardı. Bir kanat darbesiyle Olemp, bir kanat darbesiyle Himalaya. Ayrı bir dil konuşuyordum çağdaşlarımla."