Edilen kötülük az da olsa vicdanı olan fâil kişinin içinde ciddî bir yer tutuyor. Kişi, içindeki o şeyle kötü hissediyor, o histen kurtulmak için o şeyi ya öldürüp tövbe etmeyi tercih ediyor ya da içindeki o hisle bir dostluk kuruyor ve azgınlaşıyor.
İlk yolu tutan kişi iyi, mütevazı, bahtiyar bir insan donuna girerken ikinci yolu tutan kişi kötü, bedbaht ve en beteri arsız bir kişi donuna giriyor.
Az önce şahit oldum.