Türkçe de Türk atalar gibi fâtih ve gezgin karakterli, Türk torunlar gibi de yılgın ve eve dönücü. Mesela "dış, dışarı" sözcüklerinin atası "taşkaru". Taşkaru, Orhun'dan ayrılıp Avrupa içlerine kadar Macarcaya fâtih olarak giriyor ve en sonunda "taşra" olarak Anadolu'ya dönüyor.
Bitlis ahalisinin isim zevki epey gelişmiş. Çocuklarda duyduğum kimi isimler Aybars, Aytaç, Aynur, Türker, Yafes, Subay..
Zaten zevk sahibi insanlar her Ortadoğulu sözcüğü çocuğuna ad yapmaz.
"Kuş içindeydi üstün başın şakıdın o an
İsmimi hiç kimseler bunca candan anmadı
Bir bakışta kaç yılı aşabilirmiş insan
Evine yas düşenler benim gibi yanmadı"
"Türkler acayip bir millet oldu. Kendisine yapılan fenalıkları unutuyor. Kendisinden başka kimseye düşmanlık gütmüyor. Kendilerini yok edebilecek ne varsa ona sarılıyor, kendisini yükseltebilecek ne varsa onu tepiyor."