Sen de ötekiler gibiydin genç adam, dedi, ahlakın ve bilgin onlarınkiyle aynıydı. Kendi adına düşünüp davranmıyordun. Fikirlerini de, giysilerin gibi hazır alıyordun; eylemlerini insanların beğenisi şekillendiriyordu.
N'apalım Vasya! Evlat... senden kopmuş bir parçadır. O tıpkı kartal gibidir: İsterse kanat çırpar gelir, isterse uçup gider; seninle ben ise ağaç kovuğuna yapışmış iki mantar gibiyiz. Hiç bir yere kımıldayamayız. Ama senin için ben ömrümün sonuna kadar değişmemiş olarak kalacağım. Sen de benim için öyle kalacaksın!
Kaygılı olmak ayıp değil, çağrıydı. Hayatın çelişkilerinin bilincinde olmak, herkesten daha fazla her şeyin gerçek tabiatına daha açık olmaktı. Daha keskin gözlerle gören ve daha etkin deriyle hisseden bir insan olmaktı. Bir yazar olmaktı ve bunu istiyordum