Şu acı bir gerçek: Gerek sizin gerekse benim gibilerin, yazgımızı, dünya dediğimiz bu tekerleğin göbeğinde yer alan ve bizim hizmetlerimizden yararlanan obüyük beyefendilerin ellerine bırakmaktan başka pek bir seçeneğimiz yok. Yaşamınızın akışını denetim altına alabilmek için ne yapabilirdiniz, ne yapamadınız, bunları düşünerek kendinizi yiyip bitirmenin ne anlamı var? Bizim gibilerin, hiç değilse doğru ve değerli bir şeye ufak da olsa katkıda bulunmaya çalışmamız yeterli olacaktır kuşkusuz. Kimilerimiz böylesi yüce amaçlar uğruna yaşamda pek çok şeyi feda etmeye hazır, sonuç ne olursa olsun, bu çaba kendi başına bir gurur ve memnuniyet kaynağı olmalıdır
Dereceler ve yetenekler değişebilir ama ana ilke her zaman aynıdır. Kişinin bağımsızlığının, inisiyatifinin ve işine duyduğu kişisel sevginin derecesi, onun bir çalışan olarak kalitesini ve işinin değerini saptar. Bağımsızlık insanî erdemlerin ve insanlık değerlerinin tek ölçüsüdür. İnsanın değeri kendinden gelir, başkaları için neler yapıp neler yapmadığından değil. Kişisel gururun yerini alabilecek hiçbir şey yoktur. Bağımsızlıktan başka da bir kişisel gurur standardı yoktur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Henüz yirmi yaşındasın, halen her şeyi yapmak mümkün ve insan nasıl da gurur duyar her şeyin mümkün olmasından!
Vücudunu Bir Kurşunun Soğuttuğu Çocuk Katillerinden Devlet Olabilir mi?
Yer Filistin
Bir baba diyor ki;
Çocuğum sabah kucağımda gülümsüyor ve sıcaktı
Akşam çocuğumu kucağıma aldığımda çocuğumun vücudunu bir kurşun soğutmuştu.
Bir çocuğun vücudunu bir kurşunun soğuttuğu bir coğrafyada terörist bir yapı var. Böyle devlet olur mu?
Orman kanunlarının gün geçtikçe kabul gördüğü bir dünya da yaşama ve tüm paydaşlarına bu zulmü reva görenlere yaşam hakkı desteği verilebilir mi?
Sizler bu soykırımcı yayılmacı tehdidi ortadan kaldırmak yerine barış adı altında aklama yapsanız ne olur? Ortadoğu da ki terörün tümü sizin eseriniz değil mi?
Yeryüzünde bundan daha büyük bir utanç olabilir mi?
Bu soyguncu soykırımcı yayılmacı, barbar yapıyı koruyan batılı ve dünyanın tüm devletleri ve haçlı batı eserinizden gurur duyarak insanlık adına hiç utanıyor musunuz? Her damla kan sizin için kaç milyar varil petrol ediyor?
Meşruiyetini kaybeden birleşmiş milletler silah düşman ve savaş üretenleri korumak dışında mutabık kaldığımız bir konu var mı? Birleşmiş milletler soykırıma seyirci kalmak dışında hangi konuda birleşmiş?
Hala doğal kaynak hırsızlığı, bir başka toplumunun haklarına çökmek için alavere dalavere yapmayı devlet yönetmek ve temsil mi sayıyorsunuz?
Bakü Ceyhan boru hattından bu soykırımcı yapıya petrol, gıda vb mal tedariği yapanlar soykırım yapma gücü verenler sizlerde bu kanın ortaklarısınız. Filistin ve Gazze siyaseti ile insanları boşu boşuna aldatmayın. Tümünüz bu vahşiliğe seyirci bu yapıyla ticaret yaptığınız için bu yapının iflahını kesmediğiniz için soykırım suçunun ortağınız.
Önder Karaçay
“Alçakgönüllük sanatçıya uygun bir erdem değildir. Bir adamı gururunu, kıskançlığını ve açgözlülüğünü tatmin edecek bir şey yapana kadar eserini tamamlamaya, detaylandırmaya, iyileştirmeye, yok etmeye ve yenilemeye iten genellikle gurur, öykünme, açgözlülük, kötülüktür (tüm iğrenç nitelikler). Ve bunu yaparken dünyayı cömert ve iyi olandan daha fazla zenginleştirir, ancak bu süreçte kendi ruhunu kaybedebilir. Sanatsal başarının
paradoksu budur.”
