"İnsanların birbirine aşıkken gündelik hayatlarına devam etmelerini anlayamıyordum.Böylesi bir hareket bana ihanet gibi geliyordu.Kötü sahnelenmiş bir piyes gibi.Sanki bir insana değil de, bir koltuğa aşık olunuyormuş gibi !"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ben biliyordum hastalığımı.Adı bile vardı.Belki tıp kitaplarında değil, ama edebiyat ve felsefe kitaplarında rastlanıyordu ismine:
-Yaşama hastalığı...Bir çeşit alerji.Oksijene."
"Seni anlıyorum demek büyük bir yalandır.Kocaman bir yalan.Kimse kimseyi anlayamaz ve tanıyamaz bu dünyada...Var olan en sağlam zırh insan vücududur.İçindekileri en iyi saklayan kasa odur.Koridorlarında birikenlerin kokusunu bile yaymaz dışarıya.Deliliğin kokusunu, anormalliğin kokusunu duyamazsın yanında gazete okuyan adamın, otobüs durağında.Sadece gördüklerin vardır."
"İnsandan ve bütün canlılardan iğreniyorum.Kendimdense nefret etmekten yoruldum ve bu konuda hiçbir şey hissetmiyorum.Oksijenle alışverişi olan her yaratık midemi bulandırıyor.Gözkapaklarımı derime kaynak makinesiyle yapıştırmak istiyorum.Bir canlı daha görmemek için !"
"Dünya bir karambol ve kimseye çarpmadan yürümeye çalışmaktansa kollarımı daha da açarak herkesi devirmeyi tercih ediyorum...Delilik bulaşır.Emperyalisttir !"