Gül

Oysa mükemmellik sevilmez, yalnızca seyredilir, öyle değil mi?
Reklam
Sözlerimi hasta bir kafanın hastalıklı bir hayranlığı olarak görmeyin. Siz benim için kusursuzluğun ta kendisisiniz! Sizi gördüm, sizi her gün görüyorum. Mükemmel olduğunuz sonucuna birtakım değerlendirmelerle, mantıksal önermelerle ulaşmış değilim; yalnızca böyle olduğunuza inanıyorum. Ama size karşı bir de günahım var: Sizi seviyorum. Oysa mükemmellik sevilmez, yalnızca seyredilir, öyle değil mi? Buna karşın ben size aşığım.
Doğmamak elimde olsaydı, böyle gülünç koşullarda var olmayı herhalde istemezdim.
Sorun, hayattır; yalnızca hayat; hayatın kendisi, hayatı sürekli ve sonsuz biçimde bulma süreci... onu bulup, sonra da buldum diye noktayı koymak değil.
Yaşamaya layık olan bir tek odur: ölüm mahkumu. Çünkü onun dışında hiç kimse yaşama zerre kadar değer vermiyor. Herkes onu çok hafife alıyor; son derece tembelce ve vicdansızca bir yararlanışı var herkesin yaşamdan, bu nedenle de hiç, ama hiçbiri yaşamaya layık değil bu insanların.
Reklam