Yunus Suresi 12. Ayet'te, insanın sıkıntıya düştüğünde Rabbine yalvarıp durduğu, işleri yoluna girdiğindeyse umursamazca sırtını dönüp gittiği anlatılmaktadır.
Dert sahibi olanlar bir ibadet olan tefekküre daha meyilliyken, sağlık ve nimet içerisinde yüzenler manevi hakikatlerden, dolayısıyla Rabbinden daha kopuk yaşamaktadırlar.
Uydurma düzgünler ya da allıklar yüzünü asla kirletmedi; vücudu örtüp örtmediği belli olmayan şu tuvaletlerden hoşlanmadın asla: senin gözünde biricik süs, en üstün ve zamanın hiçbir zararına aldırmayan güzellik, bir kadının en parlak övünç kaynağı edeptir.