Reklam
O SEN MİSİN
Hani bir yolculuk hayal edersin ya hep
Koyu mavi gecelerde içinden geçirirsin trenleri
Hep bilinmedik yerleri özlersin ya nedense
Sıra gelmez kuyruklarda beklersin
Ve bir gün karar verirsin
Avucunda terden ıslanmış bir umut, haydi korkma hayal et
Son vagonun son numarasıdır alabildiğin o son bilet
Kalkış saati yarın sabah sıfır dört, otuz
Bu gece sonlanır mı uykusuz
Uyusam… ya kalkamazsam
Ya son treni kaçırırsam
Neyse şu şiirimi yazayım yarım kalmasın
Şiirde bile olsa aşkım solmasın
Bir rüya çağırır seni derinliklerine
Gerçek yolculuğun rüyadadır belki de
Bir kompartımanın gürültülü sesi
Ahşap kapıların nemli nefesi
Hayal edersin belki tanışırım burada
Bir ömür beklediğim hayatımın aşkıyla
Tren kalkar ağır bir sarsıntı bir titreme
Onlarca yolcu bir telaş bir iteleme
Bir sigara yakayım sonra yerime oturayım
Nazik bir ses tınılar af edersiniz bayım
Kibarca döneyim bende onu selamlayım
Bir el dokunur omuzlarına
Döner dönmez çarpılırsın bakışlarına
Aman Allah’ım bu belki de odur
Nurdan bir çehre bir yağmur tanesi sudur
Şemsiye taşımak istemiyorum,
ıslanmak daha güzelmiş...
Yaktım sana dair tüm isteklerimi.
Artık gökkuşağına dokunmayacağım.
Bu minişlerin meraklı bakışları bana tam olarak şu anları hatırlattı
Arkada tetikte bekleyen: "Acaba kargom bugün dağıtıma çıkar mı?" diye pencereden sokağı gözleyen okur.
Önde uykulu duran: Gece 03.00'e kadar "bir bölüm daha" diyerek uykusuz kalan o meşhur kitap kurdu.
En öne çıkıp kameraya dik dik bakan: Kitaplığına tek bir yeni kitap sığacak yer kalmadığı halde "Ama bu baskısı çok güzelmiş!" diyerek sepete kitap ekleyen o iradeli (!) arkadaşımız.
Yaktım sana dair isteklerimiAlıntı
Şemsiye taşımak istemiyorum
Islanmak daha güzelmiş
Yitik kalbini arayan
Bir şairin gözyaşlarıyla
Yaktım sana dair isteklerimi
Tutunmayacağım bulutlarına
Avuçlamayacak yıldızlarını
Gökkuşağına dokunmayacağım
Ben bir samanyolu bedevisiyim artık.
Reklam
Reklam