Gerçek her zaman bir kuyuda bulunmaz.Aslında bence gerçek kesinlikle yüzeydedir. Gerçek onu aradığımız vadilerde değil, dağ zirvelerinde bulunur. Bu türden bir hatanın biçimleri ve kaynakları gökcisimlerinin ele alınmasında tipik olarak görülebilir.
Bir yıldıza yan gözle, retinanın dış kısmıyla baktığımızda (bu kısımlar zayıf ışığa daha duyarlıdır) yıldızı net olarak görürüz -ışığını en iyi şekilde algılarız.Bu ışık gözümüzü tamamen ona çevirdikçe belirsizleşir.Bu sonuncusunda gözümüze vuran ışık miktarı daha çoktur, ama ilkinde netlik kapasitesi daha fazladır.Aşırı derinlik düşünce kapasitemizi karıştırır ve zayıflatır.Fazla uzun süreli, fazla yoğun ya da fazla direkt bir incelemeyle Venüs’ü bile gökyüzünden silebiliriz.
Bakın, dostu hapse atılan bir adamdan söz ettiler bana,adam her akşam evinde yerde yatıyormuş, sevdiği kişiden esirgenen bir rahatlıktan yararlanmamak için.Kim , aziz bayım, kim yatar yerde bizim için?