"Çekip başka yerlere gitme isteği yükseliyor içimden, yüreğimi sıkıştıran bir istek bu; daha az uyunan, çekişmelerin, kavgaların daha az olduğu, yerli yersiz şikayetlerle Tanrısı şikayet edilmeyen, insanların bu denli sert, acımasız değer yargılarıyla kalplerinin bu denli sık kırılmadığı bir yerlere..."
"Beni avutsun diye de yanımda iki yabancı, beyaz çiçek taşıyorum -artık soldular, kurudular, kahverengi ve kırılgan bir hal aldılar- akıl ile güç gittiğinde bile minnetin ve karışıklı sevgi duygusunun insanoğlunun yüreğinde yaşamaya devam ettiğine yanıklık etsin diye..."
"İnsan hayatı, " der Wells, "evrenin akışı içindeki bir girdap gibi, yanıltıcı bir şekilde sakindir; bilimse insanın karanlığa yaktığı bir kibrittir ve kibritin ateşi, karanlığın sandığımızdan daha da karanlık olduğunu gösterir."