Çalıkuşu Habibe

Çalıkuşu Habibe
@habibe_ce
Sevelim, sevilelim Dünya kimseye kalmaz Yunus Emre t.me/kitapdunyammerkez
Biz mi gidiyoruz, onlar mı?
İnsan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu.
Sayfa 60 - Dergâh·Kitabı okudu
Reklam
Her düşünce biraz ilerleyince azaplı bir rüya hâlini alıyordu.
Sayfa 56 - Dergâh·Kitabı okudu
Gül hazin, sümbül perişan
Gül nerde, bülbül nerde Gülün yaprağı yerde
Sayfa 55 - Dergâh·Kitabı okudu
Doğru tespitler..
İnsanoğlu böyleydi; kendisine emniyet edilmesinden hoşlanırdı. Bu onu hayatın efendisi, büyük ve tek yapıcısı vasıflarında içten doyuran duygu idi. Kısa ve ıstıraplı ömrüne, budalalığına ve hodbinliğine rağmen bu sakat ve eksik doğmuş tanrı, bu emniyeti kendisi için tek ibadet bilirdi. Buna rağmen onu yalancı çıkarmaktan da hoşlanırdı. Çünkü değişmesini, kendisini ayrı ayrı anlarda, vaziyetlerde idrak etmesini de severdi. Çünkü hodbindi; çünkü içindeki konuşma bir taraflı değildi.
Sayfa 48 - Dergâh·Kitabı okudu
Mutluluk Bulaşıcıdır
Etrafındaki her şeye kendi içindeki saadet duygusunu geçiren insanlardandı. Bu, onun cevherinde vardı.
Sayfa 42 - Dergâh·Kitabı okudu
Reklam