Bu dünya harabe handır, baharı dahi yalancı bahardır ve yaşadım desen de yalandır. Zira insan yaşamaz da yaşlanır burada. O vakit neyine gam çekelim, neyine üzülelim? Hem sahip olan kaybettiğine üzülür, malik olan terkettiğine üzülür, ait olan gittiğine üzülür. Biz sahip değiliz, malik değiliz, ait değiliz ki gam çekelim. O vakit ‘Hû’ diyelim de her kulak işitsin sahibini.
"Fakat bir odada ya da gökyüzünde tamamen tesadüfen gözüne çarpan bir renk tonu ya da bir zamanlar sevdiğin bir parfümün kokusu derinlerde gizli saklı anılarını getirip önüne koyar. ... An gelir beyaz bir leylağın kokusu burnuma çarpar ve ben hayatımda geçirdiğim en tuhaf ayı yeniden yaşamak zorunda kalırım."